Solide thriller die je met gemak in één ruk uitleest

Freida McFadden hoeft nauwelijks nog voorgesteld te worden. De Amerikaanse auteur heeft zich opgewerkt tot een wereldwijde publieksfavoriet binnen de psychologische thrillers. Haar handelsmerk is alom bekend: korte hoofdstukken, een lekker vlot tempo, wantrouwige personages en plottwists die je telkens op het verkeerde been zetten. McFadden schrijft geen diepgravende literaire thrillers, maar boeken die je vooral dat onderhuidse gevoel geven dat er iets niet klopt. Haar nieuwste titel, Eén voor één, past precies in dat rijtje.
In dit verhaal staat Claire Matchett centraal, die hoopt op een welkome ontsnapping aan haar drukke leven. Samen met haar man en vier vrienden vertrekt ze voor een weekje weg. Lekker wandelen en bubbelen in een jacuzzi, is haar plan. En een kans om te werken aan haar vastgelopen huwelijk. Alleen gaat het mis nog voor de vakantie goed en wel begonnen is. De auto begeeft het op een afgelegen zandweg, midden in de natuur, zonder bereik en zonder hulp in zicht. Wat volgt is een noodgedwongen tocht te voet door de bossen richting hun verblijf. Maar die bossen blijken allesbehalve eenvoudig te doorkruisen. De groep verdwaalt, raakt uitgeput en de spanning loopt op. Terwijl ze dieper het bos in trekken, wordt de groep stukje bij beetje kleiner. Eén voor één valt er iemand weg, op mysterieuze wijze. Worden ze gevolgd door een roofdier? Of komt het gevaar van binnenuit?
McFadden gebruikt in Eén voor één een iets andere setting dan in veel van haar andere boeken, maar het effect is hetzelfde. De dreiging zit niet alleen in wat zich mogelijk in het bos schuilhoudt, maar vooral in wat er binnen de groep gebeurt zodra de controle wegvalt. Vermoeidheid, irritatie en wantrouwen nemen langzaam de overhand. Iedereen kijkt ineens anders naar elkaar. Kleine scheurtjes worden barsten. Claires perspectief is daarin een sterk middelpunt, omdat ze niet wordt neergezet als een overdreven heldin, maar als iemand die vooral probeert overeind te blijven in een situatie die steeds grimmiger wordt.
De terugblikken naar het verleden van een nog onbekend personage geven het verhaal een extra sluimerende sfeer. Je probeert te plaatsen wie er aan het woord is en hoe zich dat verhoudt tot de groep, maar McFadden zou McFadden niet zijn als ze je niet continu op het verkeerd been zet.
Zoals altijd schrijft McFadden vlot en kordaat. Ook dit is weer zo’n thriller die zich ontzettend makkelijk laat verslinden. Het boek is relatief compact, wat hier juist goed werkt. Geen baksteen waar je je eerst door allerlei details en voorgeschiedenis moet worstelen, maar een doelgerichte whodunnit waar je soepel doorheen leest. Juist omdat de hoofdstukken kort zijn en de spanningsopbouw je telkens weet te verrassen. Dat maakt het boek ideaal voor lezers die zin hebben in een spannende pageturner zonder al te veel omwegen.
De opbouw en de manier waarop de spanning wordt opgebouwd, volgen een patroon dat inmiddels herkenbaar is voor de trouwe McFans. De personages zijn vooral functionele schaakstukken binnen het plot en daardoor niet altijd even gelaagd, maar dat zit het leesplezier zeker niet in de weg. Overeind blijft wat McFadden altijd goed doet: een beklemmende sfeer neerzetten en de lezer constant laten twijfelen aan alles. Eén voor één is beklemmend, leest als een trein en houd je nieuwsgierig tot het einde. Misschien geen enorme uitschieter binnen haar oeuvre, maar wel een solide thriller die je met gemak in één ruk uitleest.