Zoektocht naar (ware) vriendschap

Buiten zijn de wolven van José Fernanda is deels gebaseerd op eigen ervaringen. Haar romandebuut was in 2018 met Mevr. C. Fernanda heeft aan de HKA in Arnhem Schilderen en Grafiek gestudeerd en had lange tijd een eigen galerie in Amsterdam. Een steeds terugkerend thema in haar boeken en verhalen is vriendschap en familie.
Het verhaal speelt zich af in Amsterdam waar de lezer kennis maakt met Eva, die net in haar nieuwe appartement woont en te maken krijgt met vergaderingen van de VvE (vereniging van eigenaren). Eva is angstig aangelegd en gaat niet graag naar deze vergaderingen, maar buurmannen Jules en Angelo, een homostel halen haar over. En een diazepam is zo geslikt door haar! Het is altijd een gezellige luidruchtige boel met eten, veel drank en een lijntje coke. Veuve valt hier extra op door haar manier van kleding en wordt door Dennis, een ras Amsterdammer regelmatig op de korrel genomen. Op deze vergaderingen ontstaat het idee om met zijn allen op vakantie naar Malaga te gaan. Eenmaal in Malaga staan de onderlinge verhoudingen op scherp. Barbara, een echte bitch ontpopt zich tot de huistiran, maakt een corveelijst en maant Eva aan schoon te maken en zich nuttig te maken. En ondertussen baart het overmatige drinkgedrag van Machteld, door iedereen Puppy genoemd iedereen zorgen. Als zij dan opeens verdwenen is zijn de gemoederen verdeeld.
Het verhaal wordt vanuit het hoofdpersonage Eva verteld, vanaf de eerste bladzijde is al duidelijk dat ze problemen heeft in de omgang met mensen. Ze heeft een angststoornis en komt weinig buiten, want ‘buiten zijn de wolven’. Door toedoen van Jules en Angelo komt ze in aanraking met het extraverte nachtleven in club XL. Fernanda maakt gebruik van metaforen om bijvoorbeeld de gemoedstoestand van Eva weer te geven.

“Ik vertel dat de laatste maanden op een auto leken die steeds minder brandstof kreeg en van ellende uit elkaar begon te vallen en ik besluit met: En dat was de reden om het autowrak naar de sloperij te brengen.”

Heel duidelijk naar voren komt, is dat alle personages iets meegemaakt hebben dat hun (aparte) gedrag verklaard en ze evolueren volop. De personages komen realistisch over en het meeste valt Veuve op. Ze is een transgender die tot vrouw verbouwd is met enorme ‘neptieten’ en dat laat weten ook, tot ergernis van meerdere mensen. Ze stort zich schaars gekleed in het (uitgaans) leven en treedt als dragqueen op. Fernanda heeft een vlotte schrijfstijl en om de beschrijvingen van de personages kun je niet anders doen dan glimlachen en soms herkenning voelen. Er gebeurd veel in het verhaal, wat af te leiden is naar jeugdtrauma’s en/of het zoeken naar een eigen identiteit. De sfeer in de negentiger jaren in Amsterdam en in de homescene komt naar voren in de vorm van openlijke vormen van seksualiteit en de opkomst van aids.

Gebeurtenissen in een jeugd werken een leven lang na in deze mooie indringende psychologische roman over de zoektocht naar (ware) vriendschap.