Ophanden zijnde conflicten zorgen voor een avontuurlijke reis

Levenservaring doe je op door dingen uit te proberen en het maken van fouten waar je van leert. De dingen die je ondervindt zorgen voor een leerproces die kan helpen bij bijvoorbeeld het verwerken van schuldgevoelens en verdriet. In De terugkeer van Layhar, het eerste deel in de Shirareta Sekai-trilogie van Kirsten Groot wordt hoofdpersonage Ai geconfronteerd met haar angsten en verlangens. Het gevoel anders te zijn dan anderen is heel sterk bij haar aanwezig doordat zij vrij plots haar ouders moest missen en zo een trauma opliep.

De jonge elf Ai leeft al vijf jaar alleen in het Omoriwoud na een brute overval op haar dorp, waarbij geen overlevenden waren. Dankzij Chimata, een vos weet ze te overleven onder soms barre omstandigheden. Als wijze vos geeft hij haar inzichten in haar handelswijze. Jaren heeft ze tevergeefs gehoopt dat haar ouders terugkwamen. Wanneer ze ontdekt wordt door jagers moet ze vluchten en start voor haar een avontuurlijke reis vol ontberingen. Bij een aanval door rovers wordt ze gered door twee mensen Hana en Kazuto. Heel langzaam weten zij het vertrouwen van Ai te winnen en haar te helpen. Maar de ellende voor Ai is nog niet voorbij, omdat koning Tora jacht maakt op de laatste elven. Ai wordt in haar dromen bezocht door een elf met zwarte ogen. Wie dat is, moet zij achter zien te komen op haar queeste. Zij hoort verontrustende dingen onderweg die duiden op een ophanden zijnde drastische wereldverandering. Onderweg ontmoet zij nimfen, halfelfen, elven en zelfs een blauwe draak.

Het verhaal begint spannend en wordt langzaam opgebouwd rond Ai en Hana. In de eerste hoofdstukken maak je kennis met elven die in aanraking komen met een vos met negen staarten. Wie dat is en de betekenis ervan, is iets dat in dit deel nog in de kinderschoenen staat. In het tweede deel De keuze van Amar zal hier vast meer duidelijkheid over komen. In de Japanse mythologie is een vos een intelligent wezen met magische krachten. Dit gegeven wordt gebruikt in het boek met de vos Chimata die alleen door Ai gezien wordt en die haar steunt en raad geeft. Iets wat Ai niet altijd ter harte neemt, omdat zij haar eigen pad in het leven wil kiezen. Door de overval op haar dorp is ze wantrouwig ten opzichte van mensen geworden. Door toedoen van Hana leert ze vertrouwen te krijgen en doet haar eerste ervaringen met magie op. Hana is haar tijd als vrouw vooruit en de omgeving waar ze leeft bekijkt haar argwanig, omdat ze zich niet gedraagt zoals van een vrouw verwacht wordt. Zowel Ai als Hana maken een evolutie door, ontdekken de wereld, leren zichzelf kennen en ontwikkelen nieuwe vaardigheden. Groot heeft een vlotte en gedetailleerde schrijfstijl die je meetrekt in een fantasywereld vol op handen zijnde conflicten. Gebruikte Japanse termen en tekens worden door voetnoten verduidelijkt.

Kirsten Groot studeerde Japans, wat in de fantasy De terugkeer van Layhar, tevens haar debuut, te merken is. Haar interesse in Japan komt onder andere terug in het verhaal in de vorm van kleding, eten, tradities, gewoonten en Japanse uitspraken. Ook de hoofdstukken worden aangegeven met Japanse karakters.

Ik mocht dit boek lezen voor de blogtour van Zilverspoor en Zilverbron.