Een aangrijpende en ontroerende roman

Genade is de debuutroman van Mirjam Vriend. Zij is opgegroeid als dochter van twee musici, maar voelde zich al jong aangetrokken tot het toneel en heeft gestudeerd aan de toneelacademie in Maastricht. Na het afronden van haar studie is ze gaan werken als actrice in diverse kleine voorstellingen, afgewisseld met televisierollen in dramaseries en soaps. Daarnaast heeft ze theaterstukken bewerkt, gedichten en korte verhalen geschreven, en nu dan een roman. Genade gaat over de psychologische effecten van familiegeheimen.
Voor haar boekpresentatie heeft de auteur haar theatrale en muzikale achtergrond gebruikt.
In de proloog (1967) wordt al snel duidelijk dat het gezin Soesman problemen heeft en dat baby Leah hier onder te leiden heeft. In drie delen, word je meegenomen in de verschillende levensfases van Leah. Deel 1 zeven jaar (1974), deel 2 vijftien jaar (1982) en deel 3 twintig jaar (1987). Het vertelperspectief is vanuit Leah.
In het eerste deel zijn de ouders van Leah gescheiden en wonen Leah en haar moeder Channah bij Opa en Oma Soesman. Oom Leo komt elke dag langs om hand- en spandiensten te verlenen, opdat Channah kan optreden met haar cello. Ook maakt hij zich zorgen om Channah en Leah. In de loop van het verhaal komt dit steeds duidelijker naar voren. Opa en Oma kunnen het steeds minder aan, doordat Channah meer en meer in haar eigen wereldje verkeerd. Voor Leah is weinig tijd en uitleg over de situatie thuis krijgt ze niet. Marjoke en Lieneke passen regelmatig op Leah op.
In het tweede deel wonen Channah en Leah inmiddels bij Marjoke en gaat het bergafwaarts met Channah die steeds meer onder de invloed van medicijnen verkeerd. Maar ook met Leah gaat het niet goed. Zij gaat steeds minder eten en valt af en toe overdag op school in slaap. Uiteindelijk wordt zij opgenomen in een anorexia kliniek.
In het derde deel studeert Leah aan het conservatorium piano en leert ze de liefde kennen. Maar of dit liefde is in de juiste zin van het woord?
Hoe een depressie van generatie op generatie over kan gaan, komt goed tot uitdrukking in Genade. Het is geen boek dat je uitlegt geeft over depressie, maar je krijgt wel goede inzichten. Wat vooral goed naar voren komt is, hoe belangrijk het uiten van je gevoelens is door erover te praten, en niet door dingen weg te stoppen.
Wat een depressieve ouder voor een kind betekent komt goed naar voren in Genade.
De episode waarin Leah in de anorexia kliniek is opgenomen is aangrijpend.
De schrijfstijl is gedetailleerd, ontroerend en onderhoudend. De karakters van de hoofdpersonen zijn goed weergegeven en je kan er niet aan ontkomen om af en toe een traantje weg te pinken.

Ik heb in ieder geval genoten van Genade!