Debbie Is Falling Down

Het nieuwste boek van Freida McFadden werkt op de lezer zoals alle boeken van haar hand: men begint te lezen en constateert na een uurtje of wat dat neerleggen van het boek onmogelijk is geworden. De drang om door te lezen om de ontknoping te ontdekken is bijzonder dwingend.

Dit is de magie van Freida:
Een simpele, pakkende tekst. Een snelle voortgang van het verhaal. Veel en turbulente actie in een herkenbare, vertrouwde setting. Het gevoel om de hoofdpersonages persoonlijk te kennen, het zouden je buren, vrienden of minnaar kunnen zijn. Veel (soms iets te veel) verrassende plotwendingen.
Inmiddels hebben vele schrijvers van ‘Freida-thrillers’ (want het is inmiddels een zeer herkenbare soort thrillers geworden) de succesformule van Freida geprobeerd na te maken, maar zij is en blijft de onbetwiste ongekroonde koningin van dit subgenre.

Dat bewijst zonder meer ook haar nieuwste boek, Lieve Debbie, al heeft Debbie in vergelijking tot meeste personages uit haar eerdere boeken, meer complexiteit en dieper duister in haar ziel.

Debbie is een zorgzame echtgenote en moeder, op het eerste gezicht misschien een beetje saai. Haar voornaamste zorg is een schoon huis, goede en voedzame maaltijden en een perfecte knoop in de stropdas van haar echtgenoot. In haar vrije tijd verdient Debbie een bescheiden salaris door de 'familiekrant' van haar woonplaats te voorzien van een advies column waar ze de bezorgde huisvrouwen adviseert hoe de vlekken uit het tapijt in de woonkamer te krijgen.

Af en toe gebeuren er rondom Debbie een aantal vreemde voorvallen. Een buurman die zijn omgeving teistert door frequent geluidsoverlast, krijgt acute problemen met de elektriciteit en zijn stoppenkast. De buurvrouw van Debbie die al roddelend en op een slinkse wijze Debbie rechtstreeks benadeelt, krijgt opeens last van een overweldigende aanval van de Japanse kevers die haar prijswinnende rozentuin volledig ruïneren. De voorvallen zijn ingenieus beraamd en smetteloos uitgevoerd en de verdenking valt eigenlijk op niemand, hooguit op, zoals Debbie pleegt te zeggen, de kosmische krachten van de karma.

Maar Debbie en haar man Cooper hebben ook een aantal serieuze problemen en hun twee dochters Lexi en Izzy gaat het in de school en erbuiten ook niet altijd soepel af. Debbie moet op zoek gaan naar de oplossingen om haar gezin en zichzelf te beschermen tegen kwaadwillende personen. En dan is er nog een stukje donkere verleden dat Debbie altijd en voor iedereen geheim heeft gehouden.

Al snel had ik tijdens het lezen opeens een heldere - en zeer dierbare - herinnering aan de iconische film van de regisseur Joel Schumacher met al even iconische Michael Douglas in de hoofdrol, Falling Down (1993). Een niet al te evenwichtige burger met een geweld insinuerende naam D-Fens, verliest gestadig zijn geduld en incasseringsvermogen in een oververhit LA, waar niets meer is wat het zou moeten zijn en waar de weerloze burger in plaats van begrip en tolerantie uiteindelijk kiest voor geweld en wraak.

Ook Debbie is een huisvrouw die het niet meer pikt. Geen acceptatie meer kan opbrengen. De verplichte tolerantie waar iedereen zo de mond vol van heeft aan haar laars lapt. Eigen belang en veiligheid verkiest voor het snowflake-achtige geleuter over respect en begrip. Haar Lieve Debbie adviezen voor huisvrouwen in nood worden steeds grimmiger. In plaats van alles maar te pikken van je echtgenoot heb je als vrouw een groot aantal interessantere keuzes tot je beschikking in plaats van de eeuwig submissieve rol. Er bestaat natuurlijk zoiets als een scheiding, maar er bestaat ook een pistool, een wurgtouw en een plantengif dat geen sporen achterlaat.

Lieve Debie is een fijn wraakverhaal over een vrouw die het niet meer neemt. Ze is op geen stukken na zo duister als D-Fens, de tijden waarin we leven zijn inmiddels ook beduidend veranderd maar het oude dilemma of men wel en wanneer en hoe op kan komen voor zijn rechten, normen en waarden is nog actueler dan toen.
Lieve Debbie gaat over het stellen van de grenzen. Voor jezelf en voor de samenleving.
Maar het is natuurlijk vooral een fijn boek voor een avondje super spannend leesplezier.