Lezersrecensie
Het rouwende koninkrijk.
Als de koning sterft is het debuut van de Finse Elina Backman (1984). Ze woont in Helsinki en is directeur van een mediabedrijf.
Met dit eerste boek streeft ze meteen een ambitieus doel na, want het boek is ook het begin van een serie.
Na haar ontslag als online redactrice is Saana even een doel in haar leven kwijt. Ze hangt maar wat op de bank te netflixen en weet haar dagen maar moeilijk zinvol in te vullen.
Om een depressie af te wenden, besluit ze de zomer door te brengen bij haar tante in Hartola om zich in alle rust te bezinnen over haar toekomst. Ze heeft een bucketlist gemaakt van alle dingen die ze in de periode van haar werkloosheid wil gaan doen. Detectives lezen staat er op, maar zelf een moord onderzoeken staat daar ver van af.
Daar komt verandering in als ze het verhaal hoort over de onopgeloste moord op de 15 jarige Helena. In 1989 werd het levenloze lichaam van het meisje teruggevonden in de stroomversnelling.
- Bij de stroomversnelling heerst het kwaad.*
Omdat over die trieste gebeurtenis altijd een mist van geheimzinnigheid is blijven hangen, raakt Saana mateloos gefascineerd door het lot van het meisje.
- Buiten scheen de zon en was alles bij het oude, maar in Helena's wereld was alles anders. *
Ondertussen onderzoekt de recherche van Helsinki onder leiding van Jan een brutale moord op een zestiger.
De moord uit het verleden, die Saana onderzoekt en het moordonderzoek van Jan lijken niets met elkaar gemeen te hebben... Of toch?
In tegenstelling tot wat de donkere, wat lugubere cover zou laten vermoeden, speelt het verhaal zich af tijdens een zonnig zomer in Finland.
Het duistere ligt in het verleden waar de donkere gebeurtenissen nooit het daglicht mochten zien.
Backman heeft een zeer toegankelijke schrijfstijl. Voor haar geen ellenlange beschrijvingen of moeilijke woorden in ingewikkelde zinnen.
Elk personage heeft een aparte verhaallijn tot ze elkaar halfweg het boek tegen komen. Het verhaal is op een zeer geloofwaardige manier neergezet, goed uitgewerkt en realistisch beschreven.
Vooral het verhaal van Helena, opgevoed in een streng gelovig gezin en hunkerend naar liefde, aandacht en vrijheid, beroert de lezer.
- Vele sporen van domme prooien liepen het hol in, maar geen enkel spoor leidde naar buiten.*
Bijzonder is dat de titel van dit boek niets weggeeft over de inhoud. Deel één is zeker geslaagd als debuut, maar laat zeker nog ruimte voor de personages om te evolueren. Vooral de relatie tussen Saana en Jan vormt hierin een uitdaging.
Aangezien de kans groot is dat ook het tweede deel gauw in vertaling komt, hoeven we misschien niet lang te wachten voor we daar achter komen.