Lezersrecensie
De wensmuur
De wensmuur is het verhaal van Clara en Jonah. Clara is een balletdanseres en is net verhuisd naar New Orleans. Ze voelt zich nog niet helemaal thuis hier. Ze hoort over de liefdestragedie op de Windisle plantage. Ze wil hier meer over weten en gaat op onderzoek uit. Clara’s eerste ontdekking is alvast dat de Windisle plantage niet verlaten is, maar dat er zich een man bevindt achter de muur. Deze man is Jonah. Hij heeft zich teruggetrokken na enkele traumatische gebeurtenissen. Hij heeft zich voorgenomen om nooit meer buiten te komen, omdat hij zich schaamt voor hoe hij eruit ziet, maar ook voor wat hij veroorzaakt heeft in zijn verleden. Clara heeft hem vanaf het begin in de greep. Hij snapt er niets van, maar zijn verlangen groeit. Hij durft echter nooit meer achter de muur tevoorschijn te komen. Dit is zijn lot, toch?
Mia Sheridan is met dit verhaal een iets andere weg ingeslagen dan haar voorgaande verhalen. Een groot deel van het verhaal speelt zich 100 jaar geleden af op de Windisle plantage. Er is dus een afwisseling van heden en verleden. Doorheen het verhaal leren we niet alleen de personages beter kennen, maar leren we ook wat er zich jaren geleden heeft afgespeeld. De afwisseling tussen heden en verleden is op de goede momenten gekozen. Het verhaal verveelt zo op geen enkel moment. Er wordt regelmatig wat nieuwe informatie vrij gegeven, maar toch net niet genoeg zodat je zelf kunt beginnen te speculeren. Dit heeft Mia Sheridan heel mooi gedaan. Ze weet je mee te nemen en je nieuwsgierig te maken. Wat gaat er nog gebeuren, zowel in heden als verleden?
Naast deze geschiedenis is er ook magie aanwezig in het boek. Het is maar een klein stukje, maar het geeft het verhaal iets unieks.
Clara is een jonge onafhankelijke vrouw die sterk in het leven staat. Ze weet wat ze wil, maar is toch wat onzeker na haar verhuis naar New Orleans. Ze heeft haar vader moeten achterlaten en maakt moeilijk vrienden in New Orleans. Jonah daarentegen is een man die al een sterk verleden achter de rug heeft. Hij heeft heel wat trauma’s en ziet het als zijn lot om voor eeuwig alleen achter de muur te blijven. Clara maakt het dan ook haar doel om Jonah te helpen. Ze wil hem meer zelfvertrouwen geven, maar hem ook net genoeg stimuleren om toch buiten te komen en zichzelf te tonen.
Op de achterflap wordt er verwezen naar Belle en het Beest. Ik moet eerlijk bekennen dat ik nooit echt fan was van sprookjes, dus dat ik niet exact weet hoe het verhaal gaat. Ik kan mij echter wel voorstellen wat de overeenkomsten zijn en dat maakt het verhaal een goede vergelijking. Het is een goed boek voor iedere sprookjesfan, maar ook mij wist het zeker te bekoren.
De wensmuur krijgt van mij vier sterren. Het is een geweldige afwisseling tussen heden en verleden, en een vleugje magie. Mia Sheridan heeft een poëtische schrijfstijl en weet zo de sprookjesfans, maar ook alle andere lezers mee te nemen in haar verhaal.
Gelezen en gerecenseerd voor In de boekenkast.