Veel liefs!

Veel liefs is het verhaal van Tiffy, 27 jaar en net vrijgezel, en Leon, ook 27 jaar en verpleger. Tiffy heeft een flat nodig, Leon heeft een flatgenoot nodig. Er is een gemakkelijke oplossing, ze delen de flat. Leon werkt altijd de nachtshift, dus hij heeft de flat enkel overdag nodig, terwijl Tiffy overdag werkt en de flat dus ’s nachts nodig heeft. Ze hebben elkaar nooit ontmoet en communiceren via post-its. Voor beiden werkt dit perfect.

Tiffy begint na een tijdje meer en meer zichzelf terug te vinden en beseft wat eigenlijk de waarheid is van de relatie met haar ex. Leon daarentegen zit muurvast met de problemen rond het hoger beroep van zijn broer. Deze tijdelijke oplossing begint voor beiden meer en meer als een echt thuis te voelen.

Veel liefs wordt verteld vanuit twee perspectieven, namelijk Tiffy en Leon. Ik ben hier altijd grote fan van. Je leest het verhaal van twee kanten en leert beide personages altijd goed kennen. Hier zorgde het er echter voor dat ik het boek bijna van plan was weg te leggen. Tiffy is een geweldig personage. Het zijn vooral de hoofdstukken van Leon, die ik echt verschrikkelijk vond. Leon is een man van weinig woorden en dat zie je ook in de hoofdstukken, zinnen kloppen grammaticaal niet en er zijn geen persoonlijke voornaamwoorden. Als je hier even doorzet, wordt het wel beter. Je went eraan en het gaat minder storen. Tiffy daarentegen is heel spraakzaam en grappig. Beth O’Leary heeft ook heel wat humor gestoken in haar verhaal. Dit zorgt voor een goede afwisseling tussen de soms iets zwaardere onderwerpen.

Naast de speciale schrijfstijl heeft Beth O’Leary een geweldig leuk concept bedacht. Twee mensen wonen samen, slapen in hetzelfde bed, maar ze hebben elkaar nog nooit ontmoet. Ik was heel benieuwd naar hoe ze dit zou gaan uitwerken. Ze heeft een leuke manier van communiceren bedacht en het voelt allemaal aan alsof het in het echt ook perfect zou werken op deze manier. Beide personages hebben ook hun achtergrond en verleden. Dit zorgt er ook voor dat Veel liefs veel meer is dan een luchtige feelgood. Het verhaal heeft heel veel diepgang, doordat het twee speciale thema’s aanhaalt. Een controlerende ex die Tiffy niet kan achterlaten en een broer die vastzit, maar zijn onschuld blijft uitschreeuwen. Vooral deze twee onderwerpen zorgen voor heel wat diepgang. Het zorgt er ook voor dat beide personages niet zomaar naast elkaar kunnen leven, maar dat hun levens toch een beetje verbonden raken.

Beth O’Leary heeft een prachtig feelgoodverhaal geschreven met heel wat diepgang. In het begin moet je even doorzetten om te wennen aan de schrijfstijl in de stukken van Leon, maar dat is het zeker waard!

Gelezen en gerecenseerd voor In de boekenkast.