Een gezellige mix van mythische wezens

Via de Facebookpagina: Selfpub café boeken auteurs lezers, mocht ik het boek Mozaik; Uit het niets van Youssef Jahfa lezen.

Uit het niets gaat over Mike, een jongeman die door een nare relatiebreuk nogal met zichzelf in de knoop zit. Hij heeft een zelfmoordpoging gedaan en drinkt er, ondanks zijn medicijngebruik, lustig op los. Zijn vrienden zijn zijn alles.
Op een avond, na een heleboel drank, is Mike op weg naar huis als hij een winkeltje met curiosa tegenkomt. Mike houdt van geschiedenis en van oude voorwerpen en gaat nieuwsgierig naar binnen. Als hij buitenkomt heeft hij een bijzonder houten kistje gekocht. Een kistje dat jaren in de familie van de verkoopster was en een kistje dat niet open kan. Of toch? In bed begint Mike te prutsen aan het kistje en krijgt het open. Vanaf dat moment verdwijnt zijn vertrouwde wereld. Hij wordt wakker in een wereld van pratende dieren, satyrs, heksen, reuzen en nog veel meer mythische wezens. De weg van Mike terug naar huis begint...

De wereld van Jahfa is niet heel origineel, hij maakt gebruik van bestaande wezens en mythische verhalen. Zo kom je Odin en Eldron tegen en een dwerg die Imir heet. Toch is het een fijn boek om te lezen en maakt de combinatie van alle verhalen het echt wel een nieuw verhaal.
De personages zijn leuk beschreven en vooral lief. En dit brengt mij op mijn grootste probleem met dit boek: ik denk dat het verkeerd in de markt gezet is. Voor mij voelde het hele verhaal als een geweldig spannend en leuk kinderboek. Als Mike een jongen van een jaar of tien, elf was geweest had het voor mij veel passender gevoeld.

Ik zal proberen hieronder uit te leggen waar dat mee samenhangt:

Mike beleeft avonturen met een groepje bijzondere wezens. Deze wezens gaan direct door het vuur voor hem. Dit voelde heel gemakkelijk, meer zoals kinderen met elkaar omgaan: Hoi, ik ken jou niet, maar wil jij mijn vriendje zijn? Hij loopt van het ene probleem in het andere, maar alles wordt vrij snel en netjes opgelost. Dit zorgde bij mij steeds voor het gevoel alsof ik een kinderboek las. Ook de namen van de wezens deden me meer denken aan namen uit een kinderboek: Tink de satyr, Aretha de heks, Rap de haas, Feya het feetje , moeder Egel, Flits en Blits de eekhoorns enzovoort.
Verder is de schrijfstijl vlot en eenvoudig. Er zitten grapjes in het verhaal die voor mij ook aanvoelden als grapjes die vooral jonger lezers heel leuk zouden vinden: als Mike wakker wordt in de vreemde wereld kijkt hij recht in het gezicht van een satyr. Hij denkt dat hij door zijn vrienden in de maling genomen wordt en dat zij verkleed zijn. Daarom trekt hij aan de baard van de satyr. Deze blijkt natuurlijk echt te zijn.

Al met al is het een spannend, maar vooral heel luchtig verhaal dat ik met wel plezier gelezen heb. Zeker toen ik in mijn hoofd van Mike een jongen op de basisschool maakte.

Uit het niets is het eerste deel in een fantasietrilogie en verscheen in april van dit jaar.