De alledaagsheid van de onderwereld

Via het "Selfpub-café boeken auteurs lezers" op Facebook mocht ik 'Ontsnapt aan de dood' van Engelina Fenn lezen. Dit boek is het verhaal van Engelina's leven.
Als jonge vrouw kwam zij in aanraking met zware criminelen. Met vele moeite heeft zij zich los kunnen werken, maar de ervaringen gingen haar niet in de koude kleren zitten. Dit boek is daarom niet alleen een spannend verhaal voor lezers, maar is ook voor Engelina een manier geweest om het verleden van zich af te schrijven.

Toen het boek binnenkwam met die foto op de voorkant van een garage-achtige ruimte met een eenzame stoel en die spannende titel riep mijn man direct, dat hij het boek ook wilde lezen. Hier volgt dus een recensie van ons allebei.

De hoofdpersoon Monica woont in Utrecht met haar vriend Willem. Samen runnen zij een pension. Monica houdt wel van wat spanning en daarom werkt ze ook nog achter de bar in een nachtcafé. Daar leert ze een man kennen die op zeer korte termijn een kamer nodig heeft. Zij biedt hem een kamer in het pension aan en voor ze het weet is Monica opgenomen in de wereld van drugs, wapens en zelfs moord.

Monica is jong, naïef en behoorlijk onbesuisd. Hierdoor neemt ze regelmatig beslissingen, waarbij je je als lezer achter de oren krabt. Algauw wordt haar leven een aaneenschakeling van angst en vluchten.

Erik vond het boek vooral interessant omdat het niet alleen de stoere, snelle kant van de onderwereld laat zien, maar ook de mislukkingen en de ongemakken. De alledaagsheid maakte het realistisch en menselijk. 'Je ziet dat het ook gewoon maar een paar sukkels zijn die proberen het hoofd boven water te houden.'

'Het is moeilijk om het leven van iemand te beoordelen, dus hoe beoordeel je dan een boek over een leven?', aldus Maartje.
Maartje is het met Erik eens, maar vond toch ook wel dat er dingen te snel gingen. Hoe kan het dat Monica zo snel bij miljoenendeals betrokken werd. Zijn ze echt zo onvoorzichtig in dat wereldje? Hoe kan het dat ze niet direct de politie gebeld heeft of op zijn minst de andere kant op keek in plaats van direct meedoen met het vervoeren van drugs? Hoe kun je een misdaad verbloemen op de manier die in het boek beschreven is? 'Ik begrijp dat het boek met 330 pagina's niet in kan gaan op alle details en misschien is de verlopen tijd in het echt wel veel langer, maar op deze manier vroeg ik me toch af en toe af of het echt was.'

Het boek is in een prettige, bondige stijl geschreven en je vliegt er doorheen. Niet alleen door de schrijfstijl, maar (vooral) doordat de gebeurtenissen zich in een hoog tempo opvolgen en je echt wilt weten hoe het zal aflopen met Monica en haar hond Nero.

Erik gaf het boek 3,5 sterren, ik 3 sterren. Samen een totaal van 3,25 sterren