Een fijne roman over kunst en het vinden van liefde

De Vlaamse schrijfster Nathalie LeBlanc bracht eerder onder pseudoniem N.I. Montery de roman ‘Weg van jou’ (2017) uit. Haar nieuwste roman ‘Op zoek naar Ida’ (2021) is uitgegeven onder haar eigen naam.

In ‘Op zoek naar Ida’ staat een schilderij centraal, waarop een vrouw vanop de rug is te zien, die voor een raam staat en naar buiten kijkt. Het is geschilderd door de overleden, maar zeer beroemde schilder Xander Halow. Tijdens een tv programma doet de zoon van deze schilder een oproep om de vrouw van het schilderij te identificeren, dit in verband met een erfenis. Cato en haar familie zien de oproep en vermoeden dat ze vrouw hun oma is. Cato raakt betrokken bij de zoektocht naar de oorsprong van het schilderij en raakt verwikkelt in liefdesverhoudingen met twee verschillende mannen.

Afwisselend met de hoofdstukken over Cato, gaan er hoofdstukken het verleden in. In 1939 vlucht de Vlaamse familie Laga van België naar Engeland. Oudste dochter Ida leert daar de charismatische en -zo blijkt later- aristocratische Xander kennen. Ze krijgen een verhouding, maar er zijn nogal wat toestanden waardoor het niet vlekkeloos verloopt. Zo is de familie van Xander een struikelblok, maar houdt hij er ook wat andere ideeën over trouw zijn op na. In deze delen wordt het verhaal van oma Ida vertelt en krijgen wij als lezer helder hoe het zit met de oorsprong van het schilderij.

De combinatie van heden en verleden is goed gekozen. Het verhaal in 1939/1940 zorgt voor een goed beeld van het leven van de vluchtelingen in Engeland. Het krijgen van onderdak bij vreemden, het moeten schuilen bij een luchtaanval en het in de rij staan voor eten vanwege de rantsoeneringen is allemaal beschreven. In het heden krijgen we een kijkje in de wereld van de kunst en het museum. De afwisseling werkt en houdt beide verhaallijnen levendig.

LeBlanc maakt gebruik van Vlaamse taal in het boek. Dat zorgt ervoor dat het duidelijk is dat het gaat om een Vlaamse familie, maar soms is het even zoeken naar de juiste bedoeling van iets. Het is verder prettig geschreven en het verhaal leest vlot. Helaas maakt ze te veel gebruik van ‘overbodige handelingen’, waardoor het verhaal vertraagd en af en toe langdradig wordt. De personages zijn redelijk uitgewerkt, maar diep gaat het niet en we leren ze niet echt kennen, toch is het voldoende voor het verhaal. LeBlanc schuwt het niet om enkele erotische scenes te beschrijven in het boek. Al met al is het geheel een mooi verhaal en is de nieuwsgierigheid naar wie de vrouw op het schilderij is, groot.

‘Op zoek naar Ida’ is een fijne roman over kunst, het vinden van liefde en het maken van de juiste keuzes.