feelgood roman met net dat tikkeltje meer

Na het overwinnen van borstkanker besluit de 48 jarige mezzosopraan Sara Van Brussel haar kans te wagen voor de rol van Orphée in de opera Orphée et Eurydice. Ondanks haar uitstekende prestatie tijdens haar auditie slaagt ze er niet in om de rol te bemachtigen maar ze krijgt wel een bescheiden rol in een andere opera aangeboden. In het Venetiaanse operagebouw krijgt ze de mogelijkheid om de repetitie van een opera van Verdi bij te wonen. Daar wordt ze overdonderd door de zware baritonstem en het charisma van Richard Brown, een Afro-Amerikaanse zanger. Al snel blijkt dat Sara en Richard heel veel gemeenschappelijke interesses hebben en raken ze door elkaar gefascineerd. Hij neemt haar onder zijn vleugels als zangcoach. Sara kan zich echter niet van de indruk ontdoen dat Richard niet ten volle voor hun relatie wil gaan en zelf heeft ze moeite om afscheid te nemen van een lange liefdesrelatie met Gulio, een Italiaanse admiraal.

Aria is de 2de roman van de Vlaamse Sylvia Broeckaert. Zij voelt zich door haar studies (licentiaat musicologie en zang) en job (presentatrice en programmamaker bij radio Klara) thuis in de wereld van de klassieke muziek en dat merk je ook tijdens het lezen van het boek. Je voelt haar passie voor de operawereld door haar pen heen sijpelen.
Alhoewel ik een totale leek ben op het gebied van opera, was het voor mij totaal geen belemmering om ten volle van dit prachtige boek te kunnen genieten.
Sylvia Broeckaert heeft een fijne schrijfstijl en door haar beschrijvingen van de vele steden die Sara bezoekt, krijg je een spontaan vakantiegevoel. Dat had ik trouwens als vanaf de 1ste pagina toen ik de naam van de Italiaanse badstad Viareggio zag staan. Ik heb hier in mijn jeugdjaren een prachtige vakantie doorgebracht.
Het leven van Sara en haar relaties met Richard en Gulio wordt geloofwaardig ontsponnen over een tijdspanne van 4 jaar. Je nieuwsgierigheid wordt hierdoor aangewakkerd om te weten te komen hoe deze relaties zich verder zullen ontwikkelen en voor wie ze uiteindelijk zal kiezen.
Aria gaat over liefde, zich kwetsbaar durven opstellen, racisme, je lichaam terug leren aanvaarden na een ingrijpende operatie door borstkanker en de ingrepen voor de borstherconstructie met de bijhorende littekens en uiteraard operamuziek.
Daarnaast wordt in het boek duidelijk gemaakt dat het nooit te laten is om je dromen te achtervolgen, ongeacht je leeftijd. Het hoofdpersonage Sara maakt pas op latere leeftijd de overstap naar opera doordat ze voor haar operatie te kampen had met faalangst. Deze faalangst was grotendeels te wijten aan haar zangcoach die beweerde dat ze Sara niet over voldoende mentale veerkracht zou beschikken om in de operawereld te kunnen overleven. Met haar auditie heeft ze bewezen dat ze echter zeker haar plaats verdient in deze wereld.
Aria is zeker geen standaard feelgood roman maar als je op zoek bent naar een boek met net dat tikkeltje meer, dan zou ik dit boek zeker aanraden.