Speelplaats

In een bos wordt het lichaam van een 80-jarige oude vrouw, hangend aan een boom, teruggevonden. Al snel ontdekken rechercheur Paula en haar team dat deze dame terminaal ziek was en kort ervoor haar meeste eigendom heeft weggeschonken. Het voorval wordt geklasseerd onder zelfmoord maar het team is hiervan niet helemaal overtuigd. Er zijn nog een aantal losse eindjes die men niet kan koppelen aan zelfmoord. Hoe kan een afgezwakte vrouw die slecht te been was de strop over een boom krijgen?

Kort erna wordt het lichaam van een beroemde klimmer in een speeltuintje ontdekt. Het team vindt een aantal gelijkenissen met de vorige zaak waardoor zelfmoord uitgesloten wordt. Het wordt een race tegen de klok om het verband tussen de dood van beide personen te achterhalen en te ontdekken wie de dader is alvorens er nog meer slachtoffers kunnen vallen.

Onder de schrijversnaam A.M. Allikainen schuilt het Finse schrijfersechtpaar Kai & Mila Allikainen. “Speelplaats” is het 2de boek in de reeks rond inspecteur Paula Pihlaja. Ik heb het eerdere boek “Waterkoud” niet gelezen maar ik kon perfect volgen.

Het boek begint met een verwarrende proloog, het heeft even geduurd voor deze proloog geplaatst kon worden in het verhaal. Het verhaal zelf kent een mooie opbouw, al is de spanningsboog wat te laag om echt van een bloedstollende thriller te kunnen spreken. Het verhaal leest heel vlot door de toegankelijke schrijfstijl van de schrijvers en de korte hoofdstukken. Bij de ontknoping bleef ik wat op mijn honger zitten naar de drijfveren van de dader, die had ik mijn ogen toch wat beter mogen toegelicht worden. Ik had eerder het gevoel dat het einde nogal snel in elkaar geflanst was waardoor de logica een beetje ontbrak.
Het verhaal werd voornamelijk geschreven vanuit het perspectief van inspecteur Paula maar ook de andere leden van het team krijgen af en toe hun eigen hoofdstuk. Het onderzoek werd regelmatig onderbroken door een aantal brieven, geschreven door een moeder aan haar geadopteerde zoon. Ook krijgen we via cursief gedrukte hoofdstukken een blik in het verleden van een slachtoffer. Dit zorgt voor een aangename afwisseling tijdens het lezen.

Het schrijversduo illustreert in het boek mooi de dynamiek die heerst binnen een team met de bijhorende wrevel. Alle teamleden lijken uit het leven gegrepen, er wordt af te toe iets toegelicht uit hun privéleven wat hen menselijker maakt.
Ik vond het al bij al een goed boek, juist heel spijtig dat het einde niet hetzelfde stramien volgde dan de rest van het boek waardoor het afbreuk deed aan het totale verhaal.