Mysterieus, ingenieus en magisch

Het verhaal hangt van onwaarschijnlijkheden aan elkaar, maar is zo goed geschreven dat het toch logisch lijkt. Het overheersende gevoel bij dit boek is melancholie/tragiek. Het schetst een realistisch tijdsbeeld van in armoede opgroeiende mensen aan het begin van de 20e eeuw en de grote kans dat ze in het criminele circuit terecht komen, met drugs, inbraak, prostitutie en vieze achterkamers in hotels.

Maar het laat ook zien hoe een jonge vrouw zich langzaam ontworstelt aan haar tijd, omdat haar wil en inzicht te sterk is voor het zwakke, afhankelijke stereotype dat mannen haar op willen leggen.

Je leest vanuit de kijk van 2 bijzondere kinderen over de ellende die hen wordt aangedaan. Dat wordt soms zo absurdistisch beschreven dat het niet meer echt lijkt te gebeuren. Pierrot en Rose ondergaan alles ook een groot deel van het boek nogal gelaten. Het doet bijna naturalistisch aan in de overtuiging dat ze toch nooit wegkomen uit het milieu waar ze zich in bevinden in combinatie met hun onwetendheid omdat niemand ze ooit iets geleerd heeft behalve hoe je fysieke klappen moet opvangen.

Door deze gelatenheid, die zeer begrijpelijk is voor de karakters, miste ik soms de vechtlust in het boek en kon ik het lange tijd makkelijk wegleggen. Maar met name naarmate Rose groeit en zich ontwikkelt, pakte het boek me steeds meer.

Tot slot: wat een uitgave, prachtig!