Een paar van deze verhalen vetgeet ik nooit

Wat ben ik toch altijd onder de indruk van dit soort ervaringsverhalen van hulpverleners. Eerder las ik al het boek met de interviews van de rubriek Die ene patiënt. Dit boek doet eigenlijk hetzelfde, maar dan met de verhalen van politiemensen. Ander veld, net zo indrukwekkend!

Politiemensen zien veelal de lelijkste kant van ons mensen en je daar menselijk en empathisch naar blijven opstellen, met alle risico's die dat helaas ook geeft, is een vak apart. Hoe bewaak je je eigen hart zonder hard te worden?

Dit boek vertelt de verhalen van agenten over de zaak die of het moment dat ze nooit meer zullen vergeten: van de melding van reanimatie van je eigen vader, via heftige verkeersongelukken tot nare arrestaties. Het boek laat zien hoe veelzijdig en zwaar het vak is en hoe erg agenten afhankelijk zijn van instinct, onderbuikgevoel en intuïtie.

"Een protocol geeft richting. Je intuïtie vertelt hoe het moet."