Een indrukwekkend verslag van een leeuwin van een moeder

Wat een bijzonder indrukwekkend verslag van alles wat er op je af komt wanneer je als moeder het HELPP-syndroom ontwikkelt en je kind prematuur (onder 32 weken zwangerschap) en dysmatuur (niet binnen de ontwikkelingscurves) geboren wordt. De titel staat stil bij het eindpunt van de reis van de mooie Lisa, maar dit boek gaat vooral over de liefdevolle, maar zorgelijke reis ernaar toe van een gezin met een moeder die de zorg voor het gezin op zich neemt, een vader dat er naast zijn werk voor zijn gezin probeert te zijn, een grote broer die leert omgaan met de aandachtsverschuiving in het gezin en met heel zijn hart van zijn kleine zusje houdt en een klein zusje dat zo vrolijk in het leven staat ondanks de strijd die ze moet leveren.

Is dit de allerbeste roman die ik ooit gelezen heb? Nee. Het leest als een dagboekverslag, er is een grote rol voor uitleg van termen/praktische zaken die genoemd worden en de tijdsspanne is niet altijd helder en lijkt soms zonder aankondiging te verspringen.

Vind ik dat je dit boek moet lezen? Absoluut. Omdat het leerzaam is, maar bovenal omdat dit verhaal van dit gezin te belangrijk is. De namen mogen genoemd blijven worden, de betrokkenen gezien en gehoord in hun verhaal, want 'healing begins when someone bears witness' (quote van Mariska Hargitay). We krijgen als lezers een indrukwekkend inkijkje in de kwetsbare binnenwereld van hele sterke mensen en daar kan ik alleen maar respect voor opbrengen en erkenning aan geven.

Het boek is gebaseerd op het leven van Josje Swinkels zelf en dat is terug te zien in de gelaagdheid van de emoties die uit haar schrijven blijken. Van een glimlach op mijn gezicht bij grote trots of pret met haar kindjes tot dikke tranen van ontroering en invoelbare pijn.