De wallen van de jaren '90

Je waant je op de wallen midden jaren ‘90

Het verhaal wordt verteld door de ogen van de iets wat naïeve Mia, een meisje uit Enschede die het ouderlijk huis ontvlucht om op eigen benen te gaan staan in Amsterdam, ze gaat bij haar beste Vriendin Gabriëlle wonen, maar al snel trekt ze in bij M, een mysterieuze galante wat oudere man, die zijn geld verdient met de verhuur van ramen op de Wallen en andere randzaakjes. Het verhaal speelt zich af in de jaren ’90 dit tekent zich goed door de muziek die wordt benoemd, extra plus het boek heeft een eigen spotifylijst. Ook komt de mobiele telefoon net op de markt. Er zijn regelmatig intermezzo’s die zich afspelen op het politiebureau waar Mia onder druk wordt gezet om te vertellen wat ze van de zaakjes van M. afweet. Hierdoor blijf je je al vroeg in het verhaal afvragen wat er gebeuren gaat, weet ze meer of houdt ze zich met opzet dom. Ook zijn er regelmatig flashbacks naar haar jeugd, hierdoor komt er meer diepgang in wie is Mia en waarom maakt ze de keuzes die ze maakt. Dit wordt echter niet zo duidelijk aangegeven als de politiebureau stukjes.

Er komen verschillende thema’s aan bod: rouwverwerking, verstikkende liefde, vriendschap, volwassen worden/op eigen benen gaan staan, criminaliteit en vrouwenhandel.

Het boek is een autobiografische roman van Thysia Huisman, eerder schreef ze het boek: Çover-up, over haar belevenissen in het modellenleven in Parijs en staat ze aan het begin van de #MeToo-beweging door haar onthullingen rondom de veroordeelde pedofiel Jeffrey Epstein.

Op het einde van het verhaal komt het verhaal en de politiebureau stukjes samen en sluit het verhaal zich in raptempo, naar mijn idee beetje afgeraffeld helaas.
Sterke punten zijn het beeld van de wallen in de jaren ’90, mijn jeugdjaren, dit is zeer goed weergegeven ook de spanningsopbouw is top, snelle schrijfstijl, korte hoofdstukken, hierdoor vlieg je door het boek heen, het einde vond ik wat minder, ineens was het klaar in mijn belevenis, dit had iets uitgebreider gemogen. Het verhaal liep anders dan mijn verwachting was maar dat deed gelukkig niets af van het verhaal, het is een realistisch verhaal, wat wel en niet autobiografisch is blijft mooi in het midden, waardoor het echt leest als een roman in plaats van autobiografie dit was zeer fijn.

Ik zou het zeker aanraden, vooral aan de jeugd, al is het geen typische young adult.