Lugubere wending

De cover toont subtiel het wild westen van weleer, een balustrade van een saloon met een schim van een man met een Stetson.

Het verhaal is opgebouwd uit een proloog, waarna een aantal bedrijven van het toneelstuk van Romeo en Julia worden uitgewerkt om af te ronden met een epiloog.
Het verhaal gaat over Laura Moran die in 1873 na het overlijden van haar ouders in een weeshuis door haar zus Emily wordt achtergelaten. Na een aantal jaren heeft Emily voldoende financiële buffer om Laura op te halen, maar is Laura wel wie ze is of……aansluitend ontvouwt zich een verhaal die zich stap voor stap ontvouwt via flashback en af en toe stukjes schuin geschreven tekst (van wie??). We gaan mee met de toneelgroep van Henry Rutherford die onderweg is naar Jefferson’s Creek waar er een dode valt. Stap voor stap wordt tussen de bedrijven van het toneelspel tipjes van de sluier opgelicht.

De schrijfstijl is vlot en door de filmische manier van schrijven waan je jezelf in deze tijd van het wilde westen. Net zoals de titels van de hoofdstukken in western stijl geschreven zijn. Regelmatig wordt er geswitcht van heden naar verleden, met soms een flashback. Het is creatief gevonden om ondanks wat er speelde het toneelstuk gewoon te blijven voorzetten. En dan ineens is daar een plot twist die het verhaal heel anders op de kaart zet. Subliem gevonden, maar wat laat in het verhaal neergezet.
Het einde is netjes, alles wordt uitgelegd en komt reëel over, misschien soms wat te langdradig.
Daarentegen is mij niet iets helemaal duidelijk uit het verleden van Laura, dat blijft met een open eind achter.
Wel verwarrend is het dan sommige leden van de theatergroep met hun voornaam worden genoemd en andere met de achternaam.

Ondanks alles een leuke originele setting voor een thriller, die je achterlaat met een verrassend einde.