Uren leesplezier

Aanrader: lees eerst deel 1 ‘Klaverblad’, zodat je een de hoofdpersonages Zorah en Roelant al goed kent. Eveneens is dan meer duidelijk waar dit verhaal met deze personages verder gaat. Er zijn wel een aantal flashbacks naar het 1e deel, maar dat leest niet prettig zonder dit boek gelezen te hebben.

De cover ziet er sinister uit met een groot huis met donkere ramen in een bos. De titel die er vanaf spat en de subtitel maakt het luguber en af.

Het verhaal is opgebouwd uit een proloog, waarna er allerlei hoofdstukken volgen met namen van o.a. Zorah, Roelant, Sharon en Jeroen. Af en toe worden deze namen aangevuld met stukjes schuine tekst waarin de dader aan het woord is. Aan het eind is een waardig epiloog met cliffhanger naar hoera een volgend deel.

In het verhaal maken we kennis met 5 rijke tieners: Sharon (Sjee) Nagel, Mariska (Ris) Vergeer, Herman Hanraets, Nick van Dael en Kasper Koumans. Gezamenlijk gaan ze met juf Thera Pender op studiereis en onderweg worden ze ontvoerd. Aansluitend lees je de zoektocht van de ouders naar hun kinderen daarbij geholpen door de politie en familie rechercheurs en een paar detectives; Roelant Onderwater en Zorah Thijssen. Middels flashbacks komt je meer te weten over de achtergrond van deze ouders en het verleden van de detective met de politie. Floris weet een aantal ouders steeds meer body te geven en geloofwaardig neer te zetten. Er is stapje voor stapje bij enkele personages een diepgang, maar helaas niet bij iedereen. Het verhaal leest prettig, de hoofdstukken zijn lang genoeg om echt helemaal bij de betreffende personage te zitten om vervolgens over te gaan in de inzichten van een ander personage. Onderhuids voel je een voortdurende spanning naar wie nu de dader(s) zijn en de verschillende plotwendingen zijn zeer goed gevonden en geloofwaardig. Het verhaal wordt gedegen uitgewerkt en onderbouwd en naar het einde toe voel je de spanning toenemen. Het einde is netjes en verrassend afgerond met een mogelijkheid voor deel 3.

Het boek is heerlijk leesbaar, waarbij je niet wilt stoppen. Voorspelbaar is het niet, eerder geloofwaardig en vlot leesbaar. Een aantal bijnamen is even wennen omdat ze er vaak ook over de eigen namen wordt geschreven.