Lezersrecensie
Zoek je kryptoniet
Als de 16-jarige Jona in een vlaag van puberverstandverbijstering zijn oma’s verwarrende opmerkingen over ene Simon tot mogelijk profielwerkstuk promoveert, heeft hij nog niet door dat dat zijn leven gaat veranderen. Jona woont bij zijn vader, zijn moeder is overleden. Zijn schuld, denk hij dat zijn vader gezegd heeft op de avond van het fatale ongeluk.
Wat volgt is een verhaal over afhankelijk zijn van je misschien iets te dominante vader, van zoeken naar je verleden, al dan niet bepaald door de holocaust in jouw leven, of misschien juist in dat van je vader. En het verhaal van je moeder, die toch van je gehouden zou moeten hebben, ook al zegt je vader van niet.
Samen met zijn vrienden Lucas en Elin, gaat Jona op zoek.
Het ligt uiteindelijk allemaal nog ingewikkelder. Net zo ingewikkeld als Jona’s verstandhouding met zijn vader, die het begrip gaslightning heeft uitgevonden én verbeterd.
Qua stijl ligt dit boek iets meer op het niveau van vijftienjarigen, Thea Beckman zou het ervoor doen. Maar inhoudelijk is het sterk, soms zelfs knoerthard, omdat mentale kindermishandeling niet heel erg ver weg is steeds. Het gevoel van onbegrip, van valse loyaliteit maar ook van een iets te goed bedoelende mentor is nooit ver weg, en maakt dat het verhaal schuurt.
Dat profielwerkstukken niet tot stand komen op de manier die Anna van Praag beschrijft, is haar vergeven. Het heeft me de eerste 30 bladzijden even afgeleid, maar de rest van het verhaal was te goed om daar nog lang mee te zitten!