Spannende en meeslepende actiethriller

Tom Brandt werkt als fotograaf bij de MIVD (Militaire Inlichtingen en Veiligheidsdienst) en wordt samen met zijn collega Huub, technicus van de luchtmacht, opgeroepen naar een voormalige kernopslag in Darp. Er is recent een opgraving gebeurd maar het meest verontrustende is de verhoogde radioactiviteit die er gemeten wordt en de ontdekking van een onbekend stuk beton met een nog gruwelijkere inhoud. Kolonel Frens van de marechaussee eist hun foto’s en beelden op en verzoekt hen om onmiddellijk de site te verlaten en de zaak aan hen over te laten. Zowel Tom als Huub zijn er van overtuigd dat dit zaakje stinkt en gaan toch op eigen houtje verder met hun onderzoek. Samen met Anneke Spring, een gepensioneerde humanistisch geestelijk verzorgster van Defensie, spitten ze de zaak verder uit. Hoe dieper ze graven, hoe dringender de situatie wordt en ze moeten dan ook alles op alles zetten om een nieuwe ramp te voorkomen.

Het verhaal speelt zich af in 2 tijdszones. Enerzijds de opgravingen en de daaruit volgende perikelen en dreigingen in 2005. En anderzijds de gebeurtenissen in 1983 waarbij een speciale eenheid, 111PSO (Peloton Speciale Opdrachten), oefeningen uitvoerde op een militair domein. Beide verhaallijnen worden beurtelings verteld en door de flashbacks in het verleden, snap je als lezer wat er allemaal gaande is en welke risico’s er allemaal aan verbonden zijn. Als lezer heb je dus informatie waar Tom en Huub nog in het duister tasten. Dit lijkt misschien verwarrend en minder spannend, maar niets is minder waar. De opzet van alles en de details zijn nog altijd niet helemaal helder en door de wijze waarop alles verteld wordt, blijf je vastgezogen in het verhaal.

“ ‘O, mijn god’, zei Anneke. Een opmerkelijke oproep voor een humanist, dacht Tom. De klap was blijkbaar zo hard aangekomen dat ze van haar ongeloof gevallen was.”

Heel meeslepende schrijfstijl waarbij naast de acties ook veel emoties aan te pas komen. Een mooie mix tussen de harde militaire aanpak en de emotionele kant van de hoofdspelers. De personages worden heel goed gekarakteriseerd. Tom en Huub werken zich te pletter en wringen zich in allerlei bochten om de waarheid boven water te halen. Daarnaast natuurlijk de hogere militaire rangen die het potje mooi gesloten willen houden. En daartussen nog wat sinistere personages met dubieuze praktijken en contacten.

“Het bleef een belachelijke naam voor een navigatieapparaat, maar zijn TomTom wees hem wel feilloos de weg naar het aan de rand van de Veluwe verscholen Oud Vrijland. ‘Over vijftig meter, links afslaan’, zei Toms TomTom.”

Het is een spannende race , veel acties, ook persoonlijke perikelen en zelfs een vleugje humor af en toe. Hoe verder ik kwam in het verhaal, hoe sneller ik begon te lezen, om die dreiging maar voor te blijven…. Moest dit ooit verfilmd worden, dan zit ik toch op de eerste rij.