Lezersrecensie
Absint
Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl. Ik was erg benieuwd hoe het verder zou gaan met FBI-agente Mijanou Naughton. Doordat Dominique de Bruyne haar hoofdpersonage ook kwetsbaar durft te laten zijn is het niet meteen het standaard type wat je in een thriller verwacht bij een inspecteur. Dit vind ik zeer zeker verfrissend. Ze is niet zomaar de onoverwinnelijke persoon die niet geraakt kan worden. Ze is eigenwijs en durft haar eigen gang te gaan, maar heeft ook een team wat goed functioneert en een baas die haar werk waardeert. Absint is het tweede deel met Mijanou Naughton als hoofdpersonage. En is een duidelijk vervolg op het eerste deel ‘De laatste grens‘. Echter, ook als je ‘De laatste grens’ niet gelezen hebt, is het boek naar mijn gevoel goed te volgen, ondanks dat er een zaak doorloopt vanuit ‘De laatste grens’. Er komen gruwelijke daden in het boek voor en deze weet Dominique de Bruyne goed te omschrijven, waardoor diegene met niet zo’n sterke maag, wellicht enigszins de rillingen krijgen. Maar ik houd hiervan, voor mij kan een boek niet gruwelijk genoeg zijn. Voor mijn gevoel is wel duidelijk te merken dat De Bruyne qua schrijven gegroeid is tussen de boeken ‘De laatste grens’ en ‘Absint’. Ik merkte dat in dit deel de dialogen toch net wat fijner liepen en hierdoor ook het verhaal prettiger weg las. Dit vind ik persoonlijk altijd erg fijn om deze groei te zien bij een auteur. Hierdoor merk je dat de auteur er echt de moeite voor doet om mij dit leesplezier te gunnen. Wat ik persoonlijk wel jammer vind, is dat een zaak die in ‘De laatste grens’ begint en in beide delen een belangrijke rol speelt nog steeds niet afgerond is, natuurlijk is dit een manier om de lezer aan de serie te binden. Bij een tv-serie vind ik het nog net kunnen om een zaak te spreiden over meerdere afleveringen, omdat je dan meestal maximaal een week later de volgende aflevering kunt kijken. Bij boeken is het toch vaak afwachten wanneer een nieuw boek verschijnt. En omdat ik toch aardig wat boeken lees, moet ik er altijd weer even in komen als ik een boek uit een serie ga lezen en dan is een dader die in de voorgaande boeken nog niet gepakt is, toch wat moeilijk te behappen. Ik denk dat deze serie dit eigenlijk niet nodig heeft. Als ieder deel een losstaande zaak zou zijn, zou het nog steeds een goede serie zijn.