Vero las: Sanne Hillemans - Ave Cesaria

Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl. Dit tweede deel is het vervolg op ‘Circus Cesaria’ en om alles goed te kunnen volgen moet je ‘Circus Cesaria’ eerst gelezen hebben. Bij mij was het al lang geleden en ik moest echt weer even in het verhaal komen. Gelukkig is de proloog een goede opfrisser. Het verhaal speelt zich wederom gedeeltelijk af in Circus Cesaria, waar Cesar de leiding heeft en voor iedereen klaar staat. Echter Emily besluit, na een gesprek met haar ex Marco, het circus achter zich te laten en haar geluk te beproeven in een gezellig café. Hier wordt ze meteen geaccepteerd en kan ze haar geluk niet op, maar dan komt ze figuren uit haar verleden tegen die zorgen voor nieuwe problemen. Aan de ene kant blijft Emily problemen houden, waar ze niet om gevraagd heeft, maar aan de andere kant merk je dat Emily gegroeid is. Als ze de relatie met haar ex Marco weer opbouwt, merkt ze al snel dat ze gelukkig is, maar dan gebeurd er iets in het circus waardoor ze terug moet. En ze merkt dat ze hier echt thuis is. Ook Marco merkt dat dit haar echte thuis is. De spanning blijft in het verhaal aanwezig, want de slechte personages blijven Marco en Emily achtervolgen en hierdoor wil je door blijven lezen, want je wilt weten hoe het nu afloopt. Maar je wilt ook weten hoe het nu met Cesar afloopt. Het verhaal is opgebouwd uit hoofdstukken, echter in de hoofdstukken vind je soms sterretjes tussen de tekst dat was voor mij altijd een teken dat er een switch in het verhaal was. Er werd naar een ander personage gekeken of er was wat tijd over heen gegaan. Ik had het gevoel alsof er een nieuwe paragraaf begon. Dit waren mooie momenten als je even iets anders moest doen, al merkte ik dat ik het boek moeilijk weg kon leggen. Ik wilde gewoon steeds door blijven lezen, omdat ik benieuwd was hoe het met de verschillende personages af zou lopen. Het verhaal is met dit tweede boek voor mij nu inderdaad wel goed afgesloten. Ik heb nu niet zoiets er zijn nog losse eindjes, ik wil weten hoe het met die of die is. En dit vind ik altijd prettig als je een verhaal leest wat over meer boeken loopt. Sanne heeft naar mijn gevoel ook echt een boodschap mee willen geven in dit boek, namelijk dat je iemands fouten moeten kunnen vergeven en iemand een tweede kans moet durven geven.