Kat en muis spel wat nog niet afgelopen hoort te zijn

Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl. Ik was erg benieuwd naar dit derde deel in de serie rondom FBI-agente Mijanou Naughton. Aangezien ik de vorige delen ‘De laatste grens‘ en ‘Absint‘ met veel plezier gelezen heb, en nieuwsgierig was, of Mijanou de seriemoordenaar Tobias Clay te pakken zou krijgen en dit in de voorgaande delen nog niet gebeurd was, moest ik dit derde deel gewoon lezen en hier heb ik ook zeker geen spijt van. Het verhaal gaat verder waar ‘Absint’ gestopt is. Het is voor mijn gevoel dan ook belangrijk dat je de voorgaande delen eerst leest voordat je dit derde deel gaat lezen. Ook al worden de personages ook in dit derde deel goed uitgediept, waardoor je een goed beeld van ze krijgt. De privésituatie van Mijanou is veranderd en hierdoor krijgen we ook een dieper inkijkje in haar privéleven. Dit vind ik zelf erg leuk. Dit zorgt ervoor dat je een beter beeld van haar krijgt. Ook zorgt dit er voor dat er een rustpunt in het verhaal zit, want verder zit de vaart er goed in. Het verhaal heeft korte hoofdstukken en deze worden verteld vanuit de verschillende personages. Aan de ene kant heb je de verhaallijn van Mijanou en haar team, de verschillende slachtoffers en natuurlijk de verhaallijn van de dader(s). Hierdoor krijg je als lezer een compleet beeld en weet je meer dan Mijanou over de gebeurtenissen. Er blijven wel enkele losse eindjes aan het einde van het verhaal. Het verhaal draait in principe om Mijanou en seriemoordenaar Tobias, maar ik vond de zoektocht naar de daders van de gruwelijke moorden op de vrouwen ook erg boeiend. De gruweldaden zag ik al bijna voor me en dat maakt voor mij een thriller echt goed. Ook de stukken die steeds verteld werden vanuit de twee vrouwen vond ik het verhaal echt een mooie aanvulling geven. Je merkt onder het lezen echt dat Dominique tijdens het schrijven van deze serie gegroeid is. De hoofdstukken worden voorafgegaan door een quote van verschillende auteurs. Door deze quotes wordt steeds een klein stukje van het hoofdstuk aangegeven. Je krijgt een klein aanwijzing in welke richting het verhaal uit gaat. Ik vind dit altijd erg knap als een auteur zo zijn hoofdstukken start. Op de achterflap van het boek staat dat dit het laatste deel van de trilogie is rond Mijanou en Tobias. Echter, nadat ik aangaf dat ik hoopte dat er nog een vervolg zou komen met Mijanou in de hoofdrol waar deze losse eindjes toch nog afgewerkt zouden worden, gaf Dominique de Bruyne aan dat ze inderdaad al bezig was met een nieuw verhaal waarin Mijanou weer een belangrijke rol speelt. Ik kijk er in ieder geval weer naar uit.