Een vrij doorsnee feelgood

Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl. Winter in de B&B was voor mij de eerste kennismaking met de schrijfstijl van Kaat de Kock. Dit zorgt altijd voor extra spanning. Bevalt de schrijfstijl, hoe bouwt de schrijver het verhaal op enz. Als je het boek openklapt, merk je meteen dat het een boek van Hamley Books is. Hamley Books besteedt altijd erg veel tijd en zorg aan de layout van een boek en dat valt ook hier meteen op. Dit vind ik echt wel een meerwaarde aan een boek. Het oog wil tenslotte ook wat. Het verhaal begint met het leven van Hanne. Hierdoor leer je haar al een beetje kennen en ik merkte al meteen dat ik dit personage wel kon waarderen. Dus snel verder lezen. Hierna leren we ook enkele andere personages langzaam kennen en krijg je een beeld van de omgeving van Hanne. Ze is duidelijk niet tevreden met het werk wat ze heeft, maar ze neemt zich ook niet echt de moeite wat anders te zoeken. Als ze uiteindelijk een erfenis krijgt van haar oude buurvrouw waar ze goede vrienden mee was, krijg je het gevoel dat er vaart in het verhaal komt. Hanne besluit samen met haar moeder naar de Ardennen te gaan, om een B&B te openen in de riante villa die ze geërfd heeft. Door de beeldende schrijfstijl van Kaat de Kock heb je dan ook echt het gevoel alsof je zelf in dit idyllische dorpje rondloopt. Echter, hoe leuk het verhaal tot dan toe ook is, als Hanne zich eenmaal gevestigd heeft, leert ze al snel de een naar de andere man kennen waar ze kort een relatie mee heeft. Dit vind ik wel erg snel gaan voor mijn gevoel en hoe realistisch Hanne in eerste instantie ook neergezet wordt, dit vind ik persoonlijk minder geloofwaardig overkomen. Vooral als ze na Rémi, Jens leert kennen. In eerste instantie is ze nog continue met Rémi bezig en dan is ze als een blad aan een boom omgedraaid en voordat je het in de gaten hebt, heeft ze al een relatie met Jens. Dit had wat mij beter uitgewerkt mogen worden. Je waant je onder het lezen wel echt in het kleine dorpje waar de villa van Hanne staat. En dit heeft de Kock echt op een mooie manier neer weten te zetten, zoals bijvoorbeeld de kleine dorpsbakkerij, die het beste brood en de lekkerste gebakjes maakt. Dit past echt bij zo’n klein dorpje. Doordat dit het eerste deel van een serie is, merk je dat er aandacht besteed is om de verschillende personages goed voor te stellen. Ondanks dat ik sommige dingen (zoals de relaties) onrealistisch vond, las het boek toch lekker weg en had ik hem sneller uit dan gedacht (in één nacht). Maar het is geen boek dat lang blijft hangen nadat het uit is. Het was een fijn boek om te lezen, maar geen boek wat echt veel indruk maakt.