Een emotioneel liefdesverhaal over kleur & cultuur heen!

Blijf zachtjes bij me is een prachtige jeugdroman van prijswinnaar Jacqueline Woodson (1963), het boek is in 1998 uitgegeven en jammer genoeg is het onderwerp zo actueel, denk hierbij aan Black Lives Matter. Zelf noemt de auteur 'Blijf zachtjes bij me' een modern Romeo & Julia verhaal en zo ervaar je deze jeugdroman ook als lezer. Woodson heeft een pen die aangrijpt en je meevoert in een zacht liefdesverhaal over kleuren en cultuur heen.

*Wanneer de 15-jarige Ellie op de nieuwe privéschool Percy terecht komt moet ze haar weg zoeken. Terwijl ze moet wennen aan het uniform en de cultuur in deze school botst ze tegen de knappe Miah. Enkel zijn blik vervult haar met vlinders, enkel zijn blik vervult haar met warmte. Hoe meer Miah en Ellie naar elkaar groeien hoe dieper hun band er is enkel één probleem voor hun omgeving, Miah is zwart en Ellie is wit.

Het verhaal start met het einde, een start waar verdriet over de woorden hangt, dit motiveert de lezer om verder te lezen. Een start dat je onmiddellijk bij de keel grijpt en de verdere toon zet. De reeds gekende poëtische pen van Woodson gebruikt ze ook in deze jeugdroman, kleine versjes geeft ze mee doorheen de delen en benadrukken de emoties van Ellie en Miah. Toch gaat de auteur hier nog een stap verder, de zintuigen van de personages zetten met momenten een melancholische sfeer neer, een sfeer van verdriet, verlangen, liefde en eenzaamheid.

*Ik keek omhoog naar de bladeren en kneep mijn ogen toe. Ik hield van de manier waarop het groen verdraaide en vervaagde in het zonlicht. Ik voelde me op de een of ander manier lichter. Vrij.

De verschillende perspectieven: ik-perspectief bij Ellie, de alwetende verteller bij Miah wisselen in korte hoofstukken af, waarbij Ellie de emoties onder je huid kruipen, blijven de emoties van Miah eerder op afstand. En terecht anders zou het geheel zeer zwaar en beladen zijn, dit plot laat je stil achter en kan je jammer genoeg zeer realistisch noemen!