Recensie ‘Ergens anders’

Vera groeit op in een afgelegen en geïsoleerd dorp in de bergen. In deze gemeenschap gebeurt het regelmatig dat moeders van de ene op de andere dag verdwijnen. Toen Vera nog een klein meisje was, verdween ook haar moeder. Jonge moeders speculeren aldoor over wie de volgende zal zijn: degene die zich te veel aan haar kind hecht of degene die dat te weinig doet? Wordt Vera een moeder die wél blijft? Wat als je er zelf voor kiest om weg te gaan?

De achterflap van dit boek belooft een roman over het moederschap en over hoe vrouwen zichzelf daarin kunnen verliezen. En dat is ook de boodschap van dit boek, maar voor mij bleef die te metaforisch.

Het verhaal kwam naar mijn gevoel vrij traag op gang. Er gaat veel aandacht naar het dagelijkse leven van Vera en haar dorpsgenoten, naar het verdwijnen van sommige moeders en de gewoonten errond, zonder dat het verhaal verder een duidelijke richting uitging. Ik voelde ook geen band met Vera. Het boek ademt een troosteloze sfeer uit, het gaf me aldoor een soort onbestemd droevig gevoel. Dat het verhaal langdradig aandoet, versterkte dit nog. Bovendien zag ik ‘de’ plottwist van het boek al heel lang aankomen.

Ik had high hopes voor dit boek, maar ik moet toegeven dat ik erdoor teleurgesteld werd. Het ging me te traag, ik kon niet genoeg om de personages geven en het verhaal bleef te vaag en metaforisch. De cover van het boek vind ik wél heel mooi en passend, en daarom dus even het vermelden waard.