Spanning en emotie perfect verdeeld

Als kind gebruikte Heather Gudenkauf boeken als een toevluchtsoord. Met 'De logé' zorgt ze ervoor dat haar lezers dat ook kunnen doen.

Korte inhoud
Wylie Lark trekt zich terug in een authentieke, afgelegen boerderij om aan haar boek te kunnen werken. Ze raakt ingesneeuwd, maar dat vindt ze in eerste instantie niet erg. Een gezellig haardvuur en volledige stilte is het enige wat ze nodig heeft om goed te kunnen schrijven. Toch is ze niet helemaal op haar gemak. In hetzelfde huis zijn decennia eerder twee mensen vermoord. Een meisje is spoorloos verdwenen. Als Wylie hout gaat halen buiten, ontdekt ze een onderkoeld jongetje op de oprit. Wylie wil antwoorden, maar dan blijkt dat ze niet alleen zijn…

Oordeel
‘De logé’ start met een indrukwekkende flashback naar augustus 2000. Er worden verschillende situaties kort geschets meteen is het duidelijk dat er iets ernstigs gebeurd is. Je leert alvast enkele personages kennen, zoals de kleine Josie. In het tweede hoofdstuk zijn we terug in het heden en maken we kennis met het hoofdpersonage, Wylie. Ze schrijft over een apart onderwerp, true crime. Hoofdstuk drie gaat over een onbekende vrouw en een klein meisje. We weten totaal niet wie ze zijn, maar ze lijken het niet gemakkelijk te hebben. Die drie verschillende verhaallijnen blijft Gudenkauf in het hele verhaal gebruiken. Ze creëert hierdoor een sterke spanningsopbouw door de perspectieven netjes af te wisselen. De flashbacks zijn het meest nauwkeurig geschreven, het verteltempo is daar ook het traagst. Daardoor dringen de moorden en de vermissing van Becky heel hard tot je door.

De hoofdstukken zijn relatief kort, maar wel net lang genoeg om je in te leven in het verhaal. Je kan goed meevolgen met de gebeurtenissen. De personages worden behoorlijk rustig geïntroduceerd, anders dan je zou vermoeden als je het eerste hoofdstuk leest. Met Wylie krijg je niet meteen een band, daarvoor wordt er in het begin te weinig informatie over haar prijsgegeven. Ze komt op zich redelijk sympathiek over, al heeft ze hevige ruzie met haar zoon Seth. Josie staat centraal in de flashbacks, met die twaalfjarige leef je meteen mee. De gevoelens van het kind zijn heel realistisch beschreven. Ook al lijken de moorden op het eerste gezicht relatief eenvoudig, toch blijkt de zaak meer diepgang te hebben. Door de gedetailleerde vertelstijl krijg je de kans om mee te zoeken naar de dader.

Spanning en emotie zijn hier mooi evenwichtig verdeeld. Gudenkauf slaagt erin om haar personages geloofwaardig vorm te geven en je tegelijk mee te slepen in een gruwelijk verhaal. Door dit boek kijk je een keertje extra over je schouder en ben je op bepaalde momenten echt bang. Samen met Wylie lijk je wel opgesloten in de afgelegen boerderij. Met Josie ga je op zoek naar de moordenaar van haar familie. De onbekende vrouw en het kleine meisje gun je een beter leven. ‘De logé’ kruipt onder je huid en laat je niet meer los.

Conclusie
5 sterren
‘De logé’ is een thriller die spanning en emotie op een ingenieuze manier met elkaar verweeft. Samen met de personages speur je naar de oplossing van de moordzaak, waardoor het verhaal je niet meer loslaat.