Leuk tussendoortje

In ‘Een teken van jou’ staat het thema rouw centraal, wat voor velen helaas herkenbaar is. Cramer heeft haar uiterste best gedaan om daarmee respectvol om te gaan. Clara heeft onverwacht afscheid moeten nemen van haar grote liefde Ben. We volgen nauwkeurig haar verwerkingsproces. Origineel gevonden is hier dat ze berichtjes stuurt naar Bens oude telefoonnummer, maar wat Clara nog niet weet is dat zijn nummer weer vrijgegeven is na z’n dood. Zo komen haar sms’jes terecht bij journalist Sven, die een bijna ongezonde fascinatie ontwikkelt voor de anonieme afzender.

Het verhaal wordt verteld vanuit zowel Clara’s als Svens perspectief. Een goeie keuze van Cramer en je verwacht dan ook een diepe connectie te voelen met de personages, zeker omdat het gaat over zo’n gevoelig thema. Door de keuze om het verhaal vanuit de derde persoon te vertellen, blijft een hechte band met Clara en Sven echter uit. Heel jammer, want zo krijgt de lezer het gevoel de personages nooit echt te kennen.

Het boek leest wel vlot, wat komt door de eenvoudige schrijfstijl. De hoofdstukken zijn iets te kort zijn om je echt in te leven in het verhaal. Verder blijf je als lezer wat op je honger zitten: er gebeurt wel veel in het boek, maar echt spannend wordt het niet. Je wilt vooral over de ontmoeting tussen Sven en Clara lezen, maar die laat erg lang op zich wachten. Daardoor wordt het verhaal wat langdradig en geef je de hoop bijna op dat de twee ooit wel deftig kennis zullen maken. Als dat moment er eindelijk komt, gaat het plots razendsnel. Ze leren elkaar pas kennen meer naar het einde van het boek toe. Daarna lijkt het niet snel genoeg te kunnen gaan: de twee worden verliefd en klaar is kees. Het voelt alsof het verhaal te vlug is afgewerkt. Terwijl de lezers wachten op de happy ending, houdt Cramer hen zoet met Svens zoektocht naar de voor hem onbekende afzender en een inkijk in Clara’s leven zonder Ben. Wat dus begon als een veelbelovend verhaal, eindigt ietwat teleurstellend.

Conclusie
Leuke roman om tussendoor te lezen, maar helaas blijft een diepere connectie met de personages uit.