Lezersrecensie
Prachtig boek met veel diepgang
'Herfst in Central Park' was het eerste boek dat ik las van Aidan Donnelley Rowley, maar zeker niet het laatste...
Korte inhoud
Het is de week voor Thanksgiving in Manhattan. Ornitholoog Clio geeft rondleidingen in Central Park en geniet daar echt van. Ze heeft een leuke vriend, maar als hij de volgende stap in hun relatie wil zetten, slaat ze in paniek. Clio denkt aan het moeilijke huwelijk van haar ouders en besluit bij haar vader op bezoek te gaan. Ook Clio’s beste vriendin Smith heeft zo haar eigen problemen, al lijkt haar leventje op het eerste gezicht perfect. Smith werd voor het altaar in de steek gelaten en nu haar zus gaat trouwen, heeft ze het extra lastig. Gelukkig kan ze rekenen op de steun van een oude vriend, Tate, die net teruggekeerd is naar New York. Hij heeft het ook niet altijd gemakkelijk…
Oordeel
In ‘Herfst in Central Park’ volgen we drie jonge mensen: Clio, Smith en Tate. Het verhaal begint op zondag 24 november 2013. We maken eerst kennis met Clio en tegelijkertijd merken we hoe de auteur het boek zal opbouwen. Op de eerste pagina van Clio’s deel staan twee interessante quotes van Charles Darwin. Naarmate je verder leest, besef je dat die citaten passen bij de persoonlijkheid van Clio, die ornitholoog is. Daarna lezen we een artikel dat past bij Clio’s beroep. De dag is verder opgedeeld in verschillende korte hoofdstukken waar bovenaan een tijdstip staat en een quote die het komende stukje verhaal typeert.
Die vormgeving maakt het verhaal heel gestructureerd en gedetailleerd. Je komt heel veel te weten over de personages en hun gevoelens. Als lezer weet je precies hoe een dag uit hun leven er tot op de minuut uitziet, zonder dat het boek saai wordt. Er zijn voldoende dialogen, maar ook genoeg ruimte voor de gedachten van Clio en co. Daarin schuilt een van de sterke punten van dit boek. De auteur legt de onzekerheden van de personages bloot en focust ook op de onderlinge relaties tussen hen en hun naasten. Zowel Clio, Smith als Tate zijn elk op hun eigen manier herkenbaar voor de lezers. Daardoor voel je je gauw verbonden met hen. Die band is iets minder sterk met Tate, omdat hij wat later in het verhaal aan bod komt.
Zowel in de hoofdstukken over Clio als die over Smith en Tate refereert Rowley naar cultuur en geschiedenis. Dat geeft het boek heel wat diepgang. Zo heeft ze het over de rommeltheorie die Smith gebruikt en leren we meer over de link tussen poëzie en fotografie zoals Tate het ziet. Verder hebben thema’s als (ingewikkelde) familierelaties en mentale gezondheid een centrale plaats in het boek. De paniekaanvallen van Clio worden heel gedetailleerd en realistisch beschreven. Door de vele thema’s en informatie die het boek bevat, moet je je tijd nemen om het te lezen. Je vliegt niet door het boek heen, omdat de schrijfstijl iets moeilijker is, maar dat is net goed: je krijgt de tijd en ruimte om na te denken over je eigen leven.
Conclusie
4,5 sterren
‘Herfst in Central Park’ is een boek met veel diepgang door de mooie quotes en herkenbare thema’s. Het verhaal is erg gedetailleerd geschreven, dus genieten van elke zin is de boodschap.