Een onmogelijke liefde

De Tweede Wereldoorlog loopt ten einde als Dresden gebombardeerd wordt. Terwijl de stad in brand staat en in een ruïne verandert, vindt er een wonder plaats. Tussen de vele gewonde en dode mensen wordt een gezonde baby geboren. Zijn stervende moeder smeekt de arts op zoek te gaan naar haar schoonzus, de verpleegster Marthe. Haar laatste woorden zijn: ‘Hij heet Werner. Werner Zilch. Verander zijn naam niet. Hij is de laatste van ons….’

Werner groeit op in een liefdevol gezin. Na zijn studie ontpoppen Werner en zijn beste vriend Marcus zich in New York als succesvolle ondernemers. Achter Werners zelfverzekerde en soms wat arrogante masker gaat een onzekere jongen schuil. Hij is dankbaar voor zijn fijne ouders en ook zijn band met zijn zus is goed. Toch mist er iets in Werners leven. Wie zijn zijn ouders en waarom hebben ze hem verlaten? Op een dag ontmoet Werner de knappe kunstenares Rebecca. Wanneer Rebecca Werner aan haar moeder voorstelt, lijkt deze vreselijk te schrikken. Werner wil graag weten wat er met de vrouw aan de hand is, maar Rebecca en haar ouders zijn de volgende dag verdwenen.

In het eerste hoofdstuk ontmoet Werner de Joodse Rebecca in een restaurant en is op slag verliefd. Vervolgens schakelt de schrijfster over naar 1945, het moment waarop Werner ter wereld kwam. In het boek wisselen heden en verleden elkaar steeds af. Zo verandert een luchtig liefdesverhaal al snel in een heftig oorlogsverhaal. Het hoofdthema van het boek is de Holocaust, maar de schrijfster brengt veel meer ter sprake. Het boek draait om adoptie, kinderwensen, verlatingsangst, oorlogstrauma’s, jaloezie, seksueel misbruik, liefde en wraak. Ook speelt geld een belangrijke rol. Werner geniet enorm van zijn succes en laat zijn geld flink rollen. Zijn zus Lauren daarentegen geniet van de kleine dingen in het leven. Yoga, vriendschap en een vegetarische hap maken haar een gelukkig mens. Toch heeft Lauren financiële hulp nodig van haar broer om haar dromen waar te kunnen maken en leert Werner meer en meer dat geld alleen niet gelukkig maakt. Het bezit van veel geld maakt de familie van Rebecca zelf heel kwetsbaar.

Bijzonder om te lezen is dat zowel de nakomelingen van oorlogsmisdadigers als van slachtoffers gebukt gaan onder het verleden van hun ouders. Werner en zijn aanstaande schoonmoeder worstelen beiden met het verleden. Zoals hierboven al geschreven staat, verschuilt Werner zijn angst achter een zelfverzekerd masker. Ook Rebecca’s moeder Judith laat niet aan de buitenwereld zien wie ze in werkelijkheid is. Alleen haar gezin en haar psycholoog kennen haar geheim. Onder haar vele dure sieraden gaan littekens en een tatoeage schuil en achter haar goed verzorgde uiterlijk zit een gebroken vrouw. Dit alles heeft grote invloed gehad op Rebecca’s jeugd. Aangrijpend om te lezen is hoe de levens van Werner en Rebecca’s moeder met elkaar verweven worden, ze blijken beiden slachtoffer van dezelfde persoon te zijn. Uiteindelijk hebben de twee elkaar nodig hebben om met het verleden af te kunnen rekenen.

Op de cover van het boek is de Empire State Building te zien, de 381 meter hoge wolkenkrabber van New York; symbool van welvaart, handel en rijkdom. De cover doet niet vermoeden dat het hier om een oorlogsroman gaat. Toch past de foto goed bij het verhaal. De vrouw stelt Rebecca voor. Voor haar zie je, in een mist, de luxe wereld waarin ze leeft. Het leven van de vrouw is nog een beetje wazig. Je kunt in eerste instantie niet goed hoogte van haar krijgen in het boek. Dit komt omdat je niet weet wat er achter haar ligt. Adélaïde de Clermont- Tonnerre geeft ons in De laatste van ons een kijkje in het verleden. Dankzij haar boek kunnen we mensen als Rebecca, Judith en Werner beter begrijpen.