Tot nu toe het beste deel

Dit is alweer het twaalfde deel van de serie ‘Een veilige haven’ van Ellie Dean. Hoewel ik me er telkens weer op verheug naar Cliff Heaven terug te keren, hoop ik voor de bewoners van Beach view dat er nu snel een einde aan de oorlog komt. Helaas is het pas halverwege 1944 en zullen er nog heel wat delen verschijnen voordat Peggy de vlag uit kan hangen.
In tegenstelling tot de andere delen spelen dit keer niet de bewoners van het pension de hoofdrol, maar leren we de dochter en schoonzoon van Peggy Reilly beter kennen. Anne is met haar dochters Rose-Margaret en Emily geëvacueerd. Ze wonen op een boerderij in Somerset, waar Anne lesgeeft op de plaatselijke school.
Martin werkt bij de luchtmacht waar hij een leidinggevende functie heeft. Er zijn de afgelopen tijd veel jonge piloten om het leven gekomen en Martin heeft het hier moeilijk mee. In overspannen toestand gaat Martin op verlof naar Somerset. Het eerste wat hij ziet, is dat Anne het erg gezellig lijkt te hebben met enkele Duitse krijgsgevangenen die op de boerderij werkzaam zijn. Martin vat het allemaal verkeerd op en eist dat Anne en de kinderen terugkeren naar Cliff Heaven.
Niet lang hierna neemt Martin deel aan een belangrijke luchtmachtoperatie. Vele gevechtsvliegtuigen worden beschoten en storten neer. De piloten worden gevangengenomen en belanden in een concentratiekamp. Anne, Peggy, Ron, Cordelia en de andere bewoners van Beach View vrezen voor zijn leven.
Dit deel vond ik de beste tot nu toe! Je krijgt veel informatie over de Tweede Wereldoorlog in Europa en landen ver over zee mee. Vooral de stukken over de luchtmachtoperatie en de gevangenschap in Buchenwald vond ik interessant. Dit heeft Ellie Dean overigens gebaseerd op bestaande feiten. Omdat je na 12 delen een band hebt met de dorpsbewoners, raakte het me echt dat enkele piloten vermist raakten en er een zelfs zijn leven verloor. De spanningen en het verdriet die dit met zich meebracht voor de bewoners van Beach view waren levensecht. Hierdoor had ik nog meer moeite om het boek dicht te slaan dan bij de vorige delen. Uitgeverij de Fontein, laat me alsjeblieft niet te lang wachten op het vervolg. Ik moet echt weten hoe het verder gaat.