Invloed op het hele gezin

Lea is een stil en teruggetrokken meisje van 15 jaar; ze spreekt amper en als ze al iets zegt is dit zo zacht dat vrijwel niemand haar hoort. Thuis laat ze zich echter wel horen, want als een heuse puber trekt ze bij tijd en wijle flink tekeer tegen haar ouders en haar broer Fos.

Het gezin gaat met de caravan op vakantie naar Noorwegen. Dit is knap lastig voor Lea met haar dwangneuroses én haar eetstoornis. Alles moet kloppen, anders slaat de paniek toe. Dat dit niet alleen voor haarzelf erg moeilijk is, is evident.

Weerlicht is een verhaal over vasthouden en loslaten, de teugels laten vieren of juist aantrekken. Een verhaal, over wat het met het hele gezin doet als een van de gezinsleden zo bezig is met eten en door haar dwangneurose, met de tijd. De ouders die zich grote zorgen maken, de broer die het meer dan zat is dat alle aandacht altijd alleen maar naar zijn zus gaat… Het hakt er in, dat is duidelijk!

Jante Wortel maakt op een indrukwekkende manier duidelijk wat de impact is op alle betrokkenen. Zij weet de zorgen, de ergernissen maar ook de liefde dusdanig te verwoorden dat de lezer het voelt. Het personage van Lea is het meest uitgewerkt. Logisch ook, daar het verhaal vanuit Lea wordt verteld en we de andere personages door haar ogen zien.

De schrijfstijl van Jante past bij die van een 15-jarig meisje: geen onnodig lastige woorden en geen ellenlange zinnen. Het boek leest vlot, mede door de relatief korte hoofdstukken. Het verhaal speelt zich grotendeels af in het heden, tijdens de kampeervakantie naar en in Noorwegen, maar maakt af en toe een sprongetje naar het verleden. Hierdoor wordt het voor de lezer duidelijker waarom haar ouders en haar broer zich zulke zorgen maken om haar en ook waarom Lea zelf een schuldgevoel met zich meetorst over haar zieke moeder.
Daarnaast is er nog het notitieboekje van de vader van Lea; het is een soort dagboek waarin hij zich uit. Lea vindt dit op een zeker moment en vanaf dan leest ook de lezer mee in het notitieboekje en krijgt zo een beter inzicht in wat de ziekte van Lea met haar vader doet.

Ondanks de zware onderwerpen voelt het verhaal niet zwaar aan en is het een verhaal wat door een grote doelgroep gelezen zou kunnen worden.

3,5 sterren