Lezersrecensie
“ Het is veel moeilijker om een vermogen te behouden dan het is om er een te verdienen.”
De Goldbaum – dynastie gaat over de beginjaren 1900. Greta Goldbaum woont in Wenen en droomt ervan een onafhankelijk leven te kunnen leiden. Ze wil haar dromen najagen. Maar de schatrijke en machtige Joodse familie Goldbaum heeft andere plannen.
“De kracht van de familie lag in haar eenheid. De bankhuizen in heel Europa waren keer op keer door het huwelijk met elkaar verbonden, samen gekneed als deeg. Als een huwelijk stukliep, zou de uitwerking op de familie verschrikkelijk zijn.”
Greta wordt uitgehuwelijkt aan neef Albert Goldbaum die in Engeland woont. Hoe kan Greta nu houden van iemand die ze nog nooit heeft gezien. Ze heeft op voorhand al een hekel aan hem. Het huwelijk wordt voltrokken en Greta verhuist naar Temple Court in Engeland.
“Ze keek niet verlangend uit naar haar nieuwe familie: de een hield van planten, de ander van insecten en weer een ander had kennelijk een ongezonde passie voor schaken. Ze vroeg zich af of ze in Parijs zou kunnen verdwijnen.”
Vinden Greta en Albert toch de liefde voor elkaar? Kan Greta haar afgrijzen voor de insectenverzameling van haar man beginnen appreciëren? En de vraag of Oostenrijk op een oorlog afstevent is nutteloos, de vraag is hoe verwerkt de familie Goldbaum het nieuws over hoe de oorlog uit zijn startblokken schiet.
°
°
Natasha Solomons schrijft met De Goldbaum – dynastie een fictieve historische roman gebaseerd op de familie Rothschild. Die familie treedt amper in de schijnwerpers en gaf voor Natasha voldoende trigger om haar roman te schrijven. Het verhaal komt wat moeilijk op gang. Het is wat wennen aan de schrijfstijl en de hoofdstukken zijn lijvig. Wanneer Greta opduikt is de interesse gewekt. Die pittige jongedame trekt haar niks aan van maatschappelijk opgelegde regels – tot grote ergernis van haar moeder. Door haar huwelijk met Albert wordt ze gedwongen haarzelf terug te vinden en dit lukt door de aanleg van haar eigen tuin. Hoe beter de tuin georganiseerd geraakt, hoe hechter de band met Albert.
Het ganse verhaal speelt zich af in de periode net voor de Eerste Wereldoorlog. Heel veel politiek gekeuvel en strategische zetten worden meegegeven. Dit had voor mij geen echte meerwaarde. Wel kon ik het appreciëren wanneer er waargebeurde elementen verwerkt werden. ( cfr de Titanic, 1912)
Af en toe kom je een stukje – decadente – humor tegen. Zo is duidelijk dat zelfs de allerrijksten op aarde ze ook niet allemaal op een rijtje hebben .
“ … door de terugkeer van Stanton met de gouden en ivoren troon van de maharadja, binnengedragen door elf lakeien, die worstelden onder het enorme gewicht. De Kaiser klapte opgetogen in zijn handen toen hij hem zag. Met enige hulp ging hij erop zitten. ‘Dit gaat niet,’ zei hij. ‘Ik kan niet bij mijn glas. Haal hem weg.’”
Vooral de verhaallijn over Karl Gruber intrigeerde mij. Waarom wijkt de schrijfster af van haar verhaallijn? Wat heeft het nut om de ‘kanalratte’ toe te voegen? We lezen dat de jonge knaap zich vooral schuilhoudt in de diepe spelonken onder het Goldbaumkasteel en zich voedt met resten die in de riolering te vinden zijn. Later in het verhaal bewijst Karl meer dan zijn nut en wordt er een onafscheidelijke band opgebouwd met een Goldbaumlid.