Een betere setting voor intriges, bedrog en venijn dan een moordende balletwereld is er niet

Pretty Little Liars. Gossip Girl. Riverdale. 13 Reasons Why. Het zijn stuk voor stuk spectaculaire tienerseries. Tiny Pretty Things past precies in dat straatje. Geen wonder dat deze ballet-reeks vol intriges en bedrog van auteursduo Sona Charaipotra en Dhonielle Clayton een ongekend succes is en inmiddels verfilmd tot een succesvolle Netflix-serie.

In Tiny Pretty Things volgt de lezer drie jonge leerlingen van een toonaangevende balletschool in New York. Alle drie getalenteerde tienermeisjes met een droom om gerenommeerd balletdanseres te worden. Geen van de meisjes is hetzelfde: Gigi is het donkere meisje dat zichzelf alleen al om haar huidskleur extra hard moet zien te bewijzen op de pretentieuze dansschool. June, het half-Koreaanse meisje, wil kostte wat het kost de beste zijn, al is het maar om haar overijverige moeder tevreden te houden. En dan is er nog Bette, het ogenschijnlijk mooiste en perfecte meisje van de klas. Iedereen verwacht van haar dat zij in de onmogelijke voetsporen van haar befaamde zus zal stappen. De meisjes zijn bereid ver te gaan om hun doelen te bereiken. Want de balletwereld is hard. Keihard. Wie de top wil bereiken, moet over lijken kunnen gaan.

De plot is zoals de vele series die deze voorgingen: een stel tieners die aan de oppervlakte meedogenloos lijken, maar die in werkelijkheid een onderkende druk voelen om te voldoen aan moordende verwachtingen. Tiny Pretty Things onderscheidt zich met haar plot en de set aan karakters niet van het stereotype, maar trekt de aandacht met de gerenommeerde balletwereld als decor. Een bijzondere kostschool waar eindeloos wordt gerepeteerd, waar een constante druk wordt gezet op perfect moeten zijn, waar een rivaliteit heerst om een moord voor te doen. Een betere setting voor intriges, bedrog en venijn is er niet. In hapklare hoofdstukken wordt snel en veel afgewisseld tussen de perspectieven. Na een kort proloog over het verleden, wordt de lezer meteen de dansschool van het heden in geslingerd. In het begin is het lastig om de meiden goed van elkaar te onderscheiden. Eenmaal die rangschikking op orde, kan de lezer het verhaal prima volgen. De lezer kweekt sympathie voor ieder van de personages, en tegelijk weet die niet wat die moet denken van al die nare pesterijen en het bedrog. Charaipotra en Clayton creëren een voelbare, onderhuidse spanning die de lezer bij de les houdt.

Ook schuwen zij het niet om maatschappelijk gevoelige onderwerpen bloot te leggen. Diversiteit, racisme, homoseksualiteit; het passeert allemaal de revue. Dat Gigi met haar donkere huidskleur zichzelf staande moet houden in een witte gemeenschap is op zichzelf al een interessant plot. Het auteursduo deinst er niet voor terug om de vinger op de zere plek te leggen. Het schokkende besef dat de meisjes aan ongezonde standaarden moeten voldoen, wat betreft hun gewicht en uiterlijk, is treffend. Vermengt met venijnige tienerdrama, is Tiny Pretty Things de perfecte match voor de jonge YA-lezers.

Het moet gezegd, het stereotypische druipt er wel een beetje vanaf. Het perfecte populaire meisje neemt het op tegen de underdog. Ook alle verhaallijnen eromheen zijn feilloos op elkaar afgestemd, zodat er voldoende variabiliteit in zit voor meerdere vervolgdelen. Het is, zoals de meeste series met zulke formules, een oneindige soap vol mogelijke plotwendingen. Het feit alleen al dat er gedurende het verhaal toespelingen worden gedaan op iets uit de proloog, is voeding voor een prangende cliffhanger die de lezer niets anders dan doet verlangen naar het tweede deel, Shiny Broken Pieces.