Niet slecht, maar ook niet de volledige potentie benut

Een leven, twee verhaallijnen. Wat als je op een kruispunt in je leven stond en je in plaats van rechts, naar links zou zijn gegaan? Of andersom? Holly Miller vertelt met Twee levens met jou een verhaal dat twee kanten op kan gaan, maar met maar één lotsbestemming.

Na haar ontslag, staat Lucy op een belangrijk kruispunt in haar leven. Het kan op twee manieren verdergaan: 1) ze blijft in haar geboortestadje en jaagt eindelijk haar droom na om een boek te schrijven; of 2) ze vertrekt naar Londen voor een prestigieuze baan als copywriter. 1) Blijven bij een man die ze net heeft ontmoet maar die voelt als haar soulmate; of 2) vertrekken met haar lang verloren jeugdliefde die onverwacht weer op haar pad kwam.

Deze verschillende scenario’s hebben ieder een eigen uitwerking, waartussen Miller op vloeiende wijze weet te schakelen. De rode draad van Lucy’s leven is in beide uitwerkingen hetzelfde, maar op basis van verschillende keuzes die gemaakt worden veranderen ook de omstandigheden.

In dit boek leert de lezer dat het gras niet altijd groener is aan de overkant. Keuzes zijn keuzes, maar ze zijn niet altijd zwart-wit. Zo ook deze verhaallijnen. Telkens wanneer je als lezer het gevoel hebt dat het ene leven beter uitpakt dan het andere, gebeurt er iets waardoor het juist als het tegenovergestelde voelt. Maar één ding is zeker: het lot bepaalt. Het pad er naartoe is misschien afhankelijk van de omstandigheden, maar Lucy’s lotsbestemming staat vast.

Miller heeft er een fijne feelgood van gemaakt met een goede mix van romantiek en tragedie. Van hoop en verdriet. Van een traan en een lach. Toch is het verhaal, of eigenlijk de verhalen, ook wat traag. Er gebeurt in beide verhaallijnen best veel, en ook het verleden speelt een belangrijke rol. Daardoor sleept het verhaal zichzelf wat voort, waardoor de vaart eruit gaat en de lezer soms aan interesse dreigt te verliezen.

Ook aan een goede karakterontwikkeling had Miller wat meer aandacht mogen geven. Lucy is niet heel uitgesproken in haar doen en laten. Ook beide mannelijke hoofdrolspelers laten geen verpletterende indruk op de lezer achter. En dat is jammer, want de potentie om van dit plot een knaller van een emotievol verhaal te maken is wel rijkelijk aanwezig.

Al met al is dit boek zeker niet slecht, maar Miller heeft mijns inziens niet de volledige potentie benut.