Lezersrecensie
F. Scott Fitzgerald – Tales of the Jazz Age
Leesjaar 3 december 2021
F. Scott Fitzgerald – Tales of the Jazz Age
epubBooks 2009
Terug naar de Jazz Age, een eeuw geleden, met een elftal korte verhalen van F. Scott Fitzgerald. De verhalen zijn eerder gepubliceerd in diverse bladen en in dit boek gebundeld in drie delen. Omdat ons de afgelopen zomer een nieuwe roaring twenties in het vooruitzicht werden gesteld, we zouden dansend en feestend uit de coronacrisis huppelen, is het tijd om te lezen over het feest dat een eeuw geleden wel werd gevierd.
Het eerste deel, My Last Flappers, past het meest in de periode van vlak na de Eerste Wereldoorlog. Er wordt gefeest, al dan niet in een kamelenpak. Vrouwen zijn volop aan het flirten, drinken, dansen en gokken, Fitzgerald heeft ze uit de mal met flappers gehaald en in inkt omgezet. Het verhaal May Day is het beste. De 1 mei viering loopt uit op rellen door het gepeupel, terwijl de elite bijeenkomt voor een dansfeest. Afgezwaaide soldaten gaan op in de massa, zonder specifiek ergens tegen te zijn of iets of iemand te haten. Ze raken betrokken bij een gewelddadige aanval op een krant. Het loopt slecht af met een fatale val uit het raam en een gebroken been.
Het tweede deel Fantasies bevat het bekendste verhaal. The Curious Case of Benjamin Button, waarin een kind als oude man geboren wordt en terug leeft naar het baby stadium. In The Diamond as Big as the Ritz wordt er door een kostschooljongen gepocht over de enorme rijkdom van zijn vader, hij zou een diamant hebben, groter dan het Ritz-Carlton Hotel. Dat blijkt te kloppen. Op een stuk land in Montana, dat nooit in kaart is gebracht, staat het familiehuis, de diamant blijkt in de vorm van een berg. Uit de diamantmijn op het terrein worden mondjesmaat diamanten verkocht. Dit door zwarte slaven gedreven paradijs moet natuurlijk verborgen blijven, want als deze berg aan diamanten op de markt komt, is er van schaarste geen sprake meer en van familiefortuin ook niet meer. Dus overvliegende piloten worden uit de lucht geschoten en in een grote kuil gevangen gehouden en bezoekers mogen niet levend weg. Uiteindelijk gaat de boel toch ten onder.
Het laatste deel heeft met Unclassified Masterpieces een veel te ronkende titel. The Lees of Happiness kan er nog mee door. Het gaat over een vrouw die haar terminaal zieke man trouw blijft tot het einde. De eenakter over Mr. Icky voegt niets toe. De burenruzie in Jemina, the Mountain Girl is niet meer dan vermakelijk.
Terecht of onterecht ongelezen?
De verhalen zijn niet allemaal even goed of interessant. Ze zijn de afgelopen eeuw ook niet allemaal even goed gerijpt. May Day, The Curious Case of Benjamin Button en The Diamond as Big as the Ritz vond ik de meest interessante verhalen. Door de titel had ik meer verhalen over de Jazz Age verwacht, het zijn meer verhalen die Fitzgerald in deze periode heeft geschreven. De titel is wat dat betreft misleidend.
Het voordeel van korte verhalen is dat je snel door de minder interessante verhalen leest en vanzelf de diamantjes tegen komt. In de meeste verhalen treft Fitzgerald de sfeer van de jaren twintig prima en zet de elite goed af tegen de minder bedeelden. De toon van de verhalen verschilt, waardoor je niet alleen frivool gefeest krijgt voorgeschoteld, maar ook gebroken harten en ledematen, zieken en doden. Ook daar doet het voordeel van een bundel korte verhalen weer opgeld, ben je in een feeststemming, lees dan vooral de lichtvoetige verhalen. Ben je toe aan een permanente regenwolk. Lees dan de meer sombere verhalen.
De Jazz Age blijft mij als periode fascineren. Een aantal verhalen uit dit boek zal ik nog wel eens herlezen. Ik weet welke ik kan overslaan.
Mooiste zin:
When she smiles, her upper tip rolls a little and reminds you of an Easter Bunny, She is within whispering distance of twenty years old.