John Fante - Dreams from Bunker Hill

John Fante - Dreams from Bunker Hill

Leesjaar 10 december 2021
John Fante – Dreams From Bunker Hill
HarperCollins (New York) 2010

In het grofkorrelig portret dat John Fante over zijn alter ego schreef, droomt Arturo Bandini vanuit zijn karig ingerichte kamer in Bunker Hill van het schrijverschap. Dit boek ontstond door een hernieuwde belangstelling voor zijn werk in de jaren tachtig, aangevuurd door fan Charles Bukowski. Fante was in de vergetelheid geraakt, maar voegde op de valreep nog een deel toe aan zijn al drie delen tellende Bandini saga. Deze was hij al in de jaren dertig begonnen. Hij was dusdanig verzwakt door suikerziekte dat hij het boek aan zijn vrouw dicteerde, kort na de publicatie overleed hij. Een paar jaar geleden las ik Ask the Dust, maar vergat meer van Fante te lezen. Nu was het geschikte moment om Dreams from Bunker Hill open te slaan.

De over het leven struikelende Bandini heeft de ambitie om een grote schrijver te worden. Zijn eigendunk, maar ook wel de onzekerheid of hij wel talent heeft staan in de weg. Vanuit zijn kamer in Bunker Hill, een wijk in Los Angeles, probeert hij het met vallen en opstaan te maken als schrijver. Eerst door zijn korte verhalen bij allerlei bladen aan te bieden, later valt hem een fors betaalde baan als scriptschrijver in Hollywood in de schoot. Die valt er door eigen toedoen ook snel weer uit. Het eindeloze wachten op werk beu wil hij voor het overdadige salaris ook wel eens aan de slag met een echt script. Na een uit frustratie geboren vrijpartij met de secretaresse gooit haar man, tevens zijn baas, hem op straat. Een samenwerkingsverband met een aartsluie, babbelzieke scenarioschrijfster levert ook niets dan frustratie op. Ze heeft het door hem geschreven script volledig aangepast. Hij laat daarop zijn naam van het script verwijderen. Ook dat bleek dus niet de juiste ingang tot de wereld van de schrijvers.

Het liefdesleven vlot ook aan geen kanten, niet geholpen door zijn haast ongezonde fascinatie voor het vrouwelijk achterwerk. Uiteindelijk mondt de geriefelijke relatie met een veel oudere vrouw, die het hotel waar hij woont uitbaat, uit in verliefdheid. Als ze hem de deur wijst trekt hij eerst in een strandhuisje, waar hij hoopt in alle rust te kunnen schrijven. Die rust wordt al snel verstoord door een worstelaar. Als diens vriendin langskomt, maakt Bandini avances. Hals over kop weet hij te ontsnappen aan de furieuze worstelaar. Een kort verblijf bij zijn familie levert ook niet op wat hij ervan hoopte, dus maar weer terug naar het hotel en zijn oudere vriendin. Dat is alleen te laat.

Terecht of onterecht ongelezen?

Het werk van Fante toont de rauwe kant van het leven, een tintje minder grijs dan bij Bukowski. Dit laatste deel van de Bandini saga stelt niet teleur. Het leest als een trein, ook door de geringe omvang. Soms is het hoofdschudden om de strapatsen van Bandini, vooral als er weer eens een baantje wordt verprutst of hij, door zijn eigen handelen, weer eens een vrouw door zijn vingers laat glippen.

Verwacht geen doorwrocht plot of een kleurrijk, diepgravend palet aan literaire ideeën. Dit boek is rechttoe rechtaan, als een linkse directe. Een prima boek om op een vrijgevallen ochtend, middag of avond te lezen, al past een doorwaakte nacht misschien nog beter bij dit verhaal. Het maakt nieuwsgierig naar de andere twee delen van de saga, Wait Until Spring Bandini en The Road to Los Angeles.

Mooiste zin:

On and on she sailed through clouds of reverie, sipping coffee, lighting cigarettes, dreaming the absurd, invoking the glamour of enchanting lies and impossible worlds she had made for herself.