David McCullough – The Great Bridge

Leesjaar 24 december 2021
David McCullough – The Great Bridge
Simon & Schuster (New York) 1972

Ooit wil ik nog eens over Brooklyn Bridge lopen. De brug waar ik al jaren een liefde voor koester. Geen idee waarom die brug. Misschien is het beter het niet te doen, is het hetzelfde als je helden ontmoeten. Het kan alleen maar tegenvallen.

McCullough heeft een alomvattend boek geschreven over de ontstaansgeschiedenis van Brooklyn Bridge. Bijna elke bouwvakker die een steen aan de burg heeft gemetseld wordt genoemd. Naast de bedenker en hoofd uitvoerder komen ook diverse politici aan bod, die zich via allerlei constructies vooral probeerden te verrijken. Fraude, malversaties en zelfverrijking zijn net zo zeer een rode draad als de gestage bouw van de monumentale brug over de East River.

John A. Roebling had een klassieke opleiding genoten in Duitsland. Hegel was er een van zijn professoren. Aangetrokken door de nieuwe wereld in Amerika, vestigde hij zich met een groep medestanders als boer in Pennsylvania. Veel talent voor het boerenleven had hij niet. Al snel ruilde hij de akkers in voor de civiele techniek, een vakgebied waar hij zijn ei veel beter in kwijt kon. Zijn hart ging vooral uit naar hangbruggen. De wens om de oever van Brooklyn middels een brug te verbinden met de oever van New York was aan hem goed besteed. Hij werkte al in 1852 plannen uit voor een immense hangbrug. De realisatie van zijn droomproject maakte hij niet meer mee. Hij liep tetanus op na een ongeluk en overleed korte tijd later.

Toen de kogel door de kerk was en de bouw van de brug kon beginnen, was de vraag wie Roebling kon opvolgen als hoofdingenieur. Het enige logische antwoord op die vraag was Washington Roebling, de zoon van John. Hij was opgeleid tot ingenieur en had tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog vier jaar gediend in het leger van de Unie. Daar had hij voldoende ervaring opgedaan met het bouwen van bruggen. Hij voerde het bouwteam aan, tot hij bijna bezweek aan caissonziekte. Hier hadden veel arbeiders ook last van. Op elke oever werd een caisson geplaatst, waar onder hoge luchtdruk werd gewerkt om de pijlers van de brug goed op de bodem te kunnen verankeren. De kennis over decompressie was in die tijd nog ontoereikend. Omdat Roebling dagelijks meerdere malen afdaalde in de caisson kreeg hij dermate ernstige ziekteverschijnselen dat hij de bouw van de brug niet meer kon coördineren vanaf de bouwplaats. Zijn vrouw Emily nam zijn plaats in en raakte gaande de bouw steeds beter ingevoerd in de technische details. Toen de torens van de brug op beide oevers waren opgericht kon Roebling de voortgang vanuit het raam van zijn huis op afstand volgen. Hij zag hoe de kabels werden gespannen, de loopbrug werd aangelegd en de eerste voetgangers nog wat wankel van Brooklyn naar New York en vice versa liepen. De hand stevig aan het touw dat als leuning diende. Bij de feestelijke opening van de brug kon hij door zijn zwakke gezondheid niet aanwezig zijn, er was voor hoogwaardigheidsbekleders een receptie bij hem thuis. Ondanks zijn aangetaste zenuwen, overleefde hij vrijwel alle collega’s, rivalen, concurrenten en politici. Hij werd negenentachtig jaar oud.

De bouw van de brug duurde van 1870 tot 1883. Tijdens de bouw, door de media op de voet gevolgd, brak brand uit in een caisson. Het leverde een paar maanden vertraging op, omdat veel houtwerk moest worden vervangen. Er overleden twintig bouwvakkers, door diverse ongelukken. Waar voor de start van de bouw vooral twijfel was over de technische haalbaarheid en of de brug bestand was tegen weersinvloeden en voldoende draagkracht had, verschoof het sentiment tijdens de bouw naar de zakkenvullers die zich wilden verrijken. Fraude met afgekeurd staal voor de kabels hielp daar niet bij. Uiteindelijk kon er grootschalig gevierd worden, de brug houdt zich al een zeer ruime eeuw staande, al zijn veerdiensten over de East River er aan onderdoor gegaan.

Terecht of onterecht ongelezen?

Dit boek beschrijft Brooklyn Bridge in al zijn facetten. Het is een zeer gedetailleerd werk. Ondanks dat betrokkenen nauwkeurig worden beschreven raak je wel eens het overzicht kwijt van wie waar precies voor van belang is. Vooral alle politieke verwikkelingen nemen veel ruimte in, ze zijn niet altijd even interessant en hadden bondiger beschreven kunnen worden. Het is nu overdadig.

Meer nadruk op de daadwerkelijke bouw van de brug was beter geweest. Nu wordt de brug soms een bijfiguur in zijn eigen verhaal. Alle duistere handeltjes door de zichzelf verrijkende elite, hoe dit soms ook uitwerkte op de publieke opinie rondom de brug, had meer naar de achtergrond gemogen. Foto’s, bouwtekeningen en dergelijke, die in mijn editie ontbraken, zouden van toegevoegde waarde zijn. Ze zouden de tekst mooi kunnen aanvullen en het is niet dat er gebrek aan materiaal is.

Heb je altijd al alles willen weten over de bouw van Brooklyn Bridge, dan is dit een uitstekend boek. Wil je wat minder weten, dan is dit ook nog steeds een prima boek, waar volop doorheen gebladerd kan worden. Ik zal dat zeker nog eens doen.

Mooiste zin

In the public mind he had become a thorough mystery, the tragic victim of his own wondrous creation, cursed perhaps, like his father before him, remote, hidden, maybe a little mad, seeing everything and yet never seen.