De stier

Recensie van het e-book:
De Stier
Auteur: Mascha Gesthuizen
Mascha Gesthuizen (1969) werkte tot 2014 als huisarts. Onbewust verzamelde ze in haar hoofd situaties en voorvallen die erom schreeuwden verteld te worden. Als schrijver weekt ze deze gebeurtenissen los van hun oorsprong en vat de beelden in tekst om de wereld te laten zien wat zich achter onze deuren afspeelt.
Het verhaal van ‘De stier’ is deels tijdens de coronacrisis geschreven. Tijdens deze crisis waarin we opgesloten zitten met onze gezinnen, is de dreiging van huiselijk geweld groter. Terecht wordt hier aandacht voor gevraagd, maar bedenk dat huiselijk geweld van alle tijden is. Na de coronacrisis zal dit niet voorbij zijn. Niet voor niets is het spreekwoord ‘elk huis heeft zijn kruis.’ Ook huiselijk geweld kan dat kruis zijn.
Uitgever: Future
Wijze van lezen: e-book gekregen in ruil voor deelname aan De Grenzeloze Leesclub o.l.v. Anya van der Gracht en Erna Eikhoudt
Cover:
Als ik datgene wat ik al gelezen heb terugvoer naar wat ik op de cover zie komt het overeen. De fiets van een familielid van een personage. Het gras van een oneindig weiland waar koeien kunnen grazen. Met een beetje inlevingsvermogen zie ik in mijn linker blikveld in gedachten een zwarte stier die aan komt stormen. De cover spreekt dus zeer tot de verbeelding en nodigt mij genoeg uit om het boek te willen lezen.
Flaptekst:
Deze is duidelijk. Intens hartverscheurend maar maakt ook nieuwsgierig naar het verhaal.
Het verhaal:
De boerderij ligt afgelegen. Wat zich daar afspeelt kan niemand vermoeden. Bart en Joris, tweelingbroers, groeien op met hun ouders op de boerderij. Er moet hard gewerkt worden, de verwachtingen zijn hoog. Terwijl vader het gedrag van zijn jongens probeert te begrijpen door dat van zijn koeien te observeren, verkeert moeder voortdurend in tweestrijd; moet ze volgens de huwelijkse wetten haar echtgenoot steunen of moet ze haar kinderen in bescherming nemen tegen hun wrede vader? De jongens zijn er voor elkaar, tot Barts vriendin Olivia bij hem intrekt. Liefde en pijn. Vriendschap, drank, het koude water. Hoe blijf je overeind als niemand je helpt? Hoe ontwijk je het gevaar, als je het niet aan ziet komen? In 'De stier' gaat het om leven en overleven. Een dynamisch boek vol verrassende wendingen. “Het verhaal is geschreven. De stier is vrij.”
Mijn leesbeleving:
Ik vind de sfeersetting heel apart en bijzonder. Het verhaal wordt gedetailleerd en beeldend beschreven. Het verhaal maakt gelijk nieuwsgierig en blijft dat ook doen waardoor je door blijft lezen. De sfeer is dan weer rauw, hartverscheurend maar ook medelijden opwekkend en intens mooi. Ik houd ervan.
Ik onderscheid de volgende thema's:
Diepgewortelde haat die ontaard in mishandeling van eigen vlees en bloed.
Machtsmisbruik door fysieke en mentale onderdrukking wat bij de slachtoffers ontaard in catastrofale levenslange problematiek.
Alcoholmisbruik voor het verdoven van innerlijke pijn en verdriet.
Het minderwaardigheidscomplex dat stelselmatig in stand wordt gehouden zodat macht behouden blijft.
Zware depressies en stemmingswisselingen.
De kleine gemeenschap eromheen helpt niet bij problemen maar kijkt weg.
Het opvallendste element in het verhaal vond ik dat ondanks alle geestelijke en lichamelijke ellende van de personages de boerderij altijd schoon en netjes moest zijn. En dat de koeien het aan niets ontbrak. Het boerenleven met alle klusjes, verplichtingen en de liefde voor de dieren vallen mij op. En de adoratie voor de stier dat keert telkens terug. Net alsof de aanwezigheid van de stier kracht en lef geeft om het dagelijks leven aan te kunnen. Of deze adoratie ook wederzijds is?
Het heeft mijn emoties diep geraakt. Ik vond vooral dat gedeelte van de sterke lonkende kracht van het koude water boven het leven hartverscheurend. Zeer herkenbaar. Wat de auteur ook op zeer mooie wijze beschrijft is het intense gemis wat de andere helft van de tweeling voelt. Alsof hij een deel van zijn eigen identiteit verliest. Ik ben geen tweeling maar dat gevoel van onomkeerbare leegte, een vretende etteren pijn dat herkende ik. Dat Magere Hein zoveel klanten krijgt in dit boek geeft me verdriet. Of is het een verlossing van alle pijn, vernederingen en onderdrukking? Rust en een warm bad? Na de uitleg van de auteur begrijp ik het beter. Het maakt de komst van Magere Hein in de diverse situaties kraakhelder. Diep onder de indruk ervan blijf ik wel.
Alles is in een indringend mooi verhaal gegoten. Rauw en stuitend maar ook hartverwarmend en medelijden opwekkend. De personages zijn levende personen geworden waar je om geeft en je zorgen om maakt. Dat is knap gedaan. De schrijfstijl is beeldend. De opbouw logisch en geloofwaardig. Een niet voorspelbare plot die me koude rillingen gaf.
Mijn mening:
De opbouw van het verhaal, de tijdvakken met duidelijke jaartal aanduiding maken het verhaal duidelijk. De schrijfstijl is beeldend. De uitwerking en evalueren van de personages is prima gedaan. Ook de uitwerking van hun emoties, interesses, voorkeuren, zwakheden en sterke punten vind ik erg goed gedaan. Je kunt merken dat de auteur kennis van zaken heeft. De plot zag ik niet aankomen maar is subliem.
Daarom geef ik 5 sterren.
Anya van der Gracht en Erna Eikhoudt hartelijk dank voor deze leesclub.
Mascha Gesthuizen bedankt dat ik je e-book mocht lezen. Ik kijk uit naar je volgende boek. Je hebt talent.