Oscar

Recensie van:
Oscar
Wat in het verleden gebeurde haalt het heden in met onomkeerbare vernietigende kracht.
Auteur: Yvonne Franssen heeft een grote liefde voor taal. Al sinds ze kan lezen, schrijft ze korte verhalen en versjes. Ze schreef jarenlang een maandelijkse column voor de website ikleesliteratuur.nl, en wist bij schrijfwedstrijden met haar verhalen diverse prijzen en publicaties in de wacht te slepen. In 2011 verscheen haar eerste thriller 'Talio', een jaar later gevolgd door 'De genius'. In 2013 schreef ze ter gelegenheid van de Limburgse Avond van het Spannende Boek de minithriller 'Mysterie aan de Maas'. In 2017 maakte Yvonne met de versjesbundel #omazegt een uitstapje buiten het thrillergenre, waarin ze in 2018 terugkeerde met haar vierde thriller 'Schaduwen'. In 2019 verscheen haar thriller 'Kamer 305', waarmee ze de nummer 1-positie bij lezersplatform Hebban behaalde.
Wijze van lezen: e book in ruil voor deelname aan de Grenzeloze Leesclub o.l.v. Anya van der Gracht en Erna Eikhoudt.
Genre: thriller
Uitgeverij: Futuro Uitgevers
Cover:
De cover is passend bij het verhaal. Doornen zijn pijnlijk. De doornen associeer ik n.a.v. dit verhaal met diepgewortelde pijn. Al langdurig aanwezig of nog maar pas. Of de doornen dienen als bescherming voor het verleden van diverse personages zodat de waarheid daarover bewaakt wordt. De kleuren zijn mooi en passend. Zwart voor al het onheil en leed. De beige witte doornen voor de pijn en alle wonden.
Het verhaal:
Mijn hart staat stil. Ik heb de tegenwoordigheid van geest om de motor uit te zetten. Daan kijkt verstoord op. ‘Waarom rijden we niet?’ Ik negeer hem. Ik staar via de achteruitkijkspiegel naar de plek op de achterbank waar ik twee minuten geleden de Maxi-Cosi met Oscar erin in de gordel heb vastgeklikt. De Maxi-Cosi staat nog keurig op zijn plek. Leeg. Op de achterbank ligt een spijkerjasje van Daan, meer niet.” In de psychologische thriller Oscar verandert Ilse’s leven in een ware nachtmerrie als haar vier maanden oude zoontje Oscar op klaarlichte dag verdwijnt. Een grootscheepse zoekactie wordt op touw gezet en al gauw lijkt er een verband te bestaan met een moordzaak en de mysterieuze verdwijning van een baby uit het verleden. Maar welke rol speelt Ilse zelf in deze kwestie? En wat heeft de rechercheur die de zaak onderzoekt te verbergen?
Mijn leesbeleving:
Ik vond de proloog qua lengte en inhoud goed. Uit deze proloog vloeien alle gebeurtenissen voort die in het boek plaatsvinden. Je voelt het onheil in de zinnen die geschreven zijn. Je wilt gelijk doorlezen. Je nieuwsgierigheid wordt aangewakkerd. Dat is hier perfect uitgevoerd.
Toen ik met lezen begon was ik gelijk geboeid. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Eerst moest ik erg wennen aan de diverse schakelingen in tijd en personages. Dan moest ik even teruglezen in welke periode ik aan het lezen was. Maar gaandeweg ging dat beter. Dit kwam mede doordat de naam van de personages die het betrof boven het hoofdstuk stonden. Ook de datum was continu vermeld om niet te verdwalen in de tijd. Zo werd toegewerkt naar het perspectief namelijk de gruwelijke waarheid en kwamen voor mij alle lijntjes bij elkaar. Als al je zekerheden verdwijnen en de harde waarheid overblijft. Dat raakte mij diep. De auteur weet dat zeer goed naar voren te brengen alsof de lezer zelf die gedachten doormaakt en de uiteindelijke connectie maakt naar iets wat klopt.
Keeping up appearances oftewel schone schijn. Sommigen zijn het woord moeder of vader niet eens waard. Laat staan hulpverlener. Alles doen ze om hun paadje schoon te houden. Manipuleren en pijn doen is waar ze goed in zijn. Voor eigen gerief dingen doen.
Het verhaal is vanaf de eerste letter spannend. Als de baby verdwijnt staat bij jezelf het zweet in je haar. Je voelt de wanhoop, radeloosheid maar ook de intense woede. Iedereen reageert anders. De verhaallijn die heen en teruggaat van heden naar verleden. Die de verhalen vertelt van diverse hoofdpersonages zijn niet alleen een opsomming van feiten maar laten je door de beeldende schrijfstijl ook die spanning intens voelen. Je blijft geboeid verder lezen omdat je ontzettend graag wilt weten hoe alles precies zit.
Ik zie niet zozeer verschil in het gebruik van taal. Maar meer hoe de diverse personages tegen het leven aankijken. Een personage wordt continu geplaagd door stemmen in haar hoofd. Die bepaalde herinneringen die ze verdrongen had weer oprakelen. Ook zorgt deze stem ervoor dat zij flashbacks krijgt met kraakheldere beelden die later in het verhaal als een puzzel inelkaar klikken. Dat was voor mij zeer herkenbaar en deed mij denken aan mijn eigen zware postnatale depressie en later psychoses. Maar doordat ook de man van Ilse zo goed uitgewerkt was kan ik nu mijn eigen man beter begrijpen. Hij is ook door een hel gegaan. Maar zijn liefde en trouw voor mij houdt ons bij elkaar. Toevallig heet mijn man ook Alex. Dat maakte het nog herkenbaarder en intenser. Ik implodeer meer bij verdriet en boosheid hij explodeert meer (overigens niet tegen mij gericht)
Dan zijn er nog personages die gigantisch met hun ziel onder de arm lopen. Schuldgevoel en wroeging over het heengaan van dierbaren. Dit verdoven zij vervolgens met middelen misbruik. Weliswaar wordt de innerlijke pijn verdoofd maar daardoor komt de kater nog harder binnen. Ook zijn er personages die het leven lijken te ondergaan. Alsof het leven en de gebeurtenissen daarin hen in een wurggreep houden. Diegenen willen uit alle macht het goede doen. Het recht doen zegevieren om een tragische dood te wreken. Ieder keer als zij nieuwe relaties aangaan stellen zij zich tot in het diepste van zijn ziel open en laten zich meesleuren als in een verwoestende golf die met storm op het land beukt. En dat zij dan beseffen dat ze verloren zijn omdat ze geen reddingsvest hebben aangedaan. Al met al gebruiken ze dus de zelfde taal om te beschrijven wie zijzelf ten diepste zijn en wat hun leven heeft bepaald.
Mijn mening:
Voor mij moet er spanning in een thriller zitten, mysterie, wat ik ook altijd mooi vind is een zeer spannende proloog, Een gekwalificeerd speurdersduo of team, dat je als lezer mee moet puzzelen, een sectie van het lichaam vind ik ook altijd interessant, hoe al het bewijs ontrafelt wordt en naar de dader leidt, het hoe en waarom, dat alle lijntjes samenkomen in de plot. Dat is in dit verhaal in ruime mate aanwezig. Vandaar 5 sterren.