Een fabelachtig verhaal

Met dank aan Uitgeverij Nieuw Amsterdam voor het recensie-exemplaar dat ik via een winactie op Instagram heb gewonnen.

“Het was duidelijk dat er haar hele leven lang voor haar gezorgd was en dat ze geen idee had hoe de wereld functioneert.”

Jane Smiley is een Amerikaanse schrijfster die de Pulitzer prijs won voor A Thousand Acres. Dit boek werd vijf jaar later verfilmd, maar is nooit in het Nederlands verschenen. Winter in Parijs is het eerste boek dat in het Nederlands verscheen en is vertaald door Nan Lenders.

Bij het zien van de cover van Een winter in Parijs moest ik meteen aan fabels in dichtvorm van Jean de La Fontaine denken, waarin dieren met menselijke trekjes centraal staan en een moraal verteld wordt.
Dit verhaal gaat over een (on) waarschijnlijke vriendschap tussen een jongen, een paard, een hond, twee eenden en een rat.

Renpaard Peres staat op stal, wanneer zij ontdekt dat de deur van haar box opengaat als ze er tegen trapt. Ze zet het op een draven en belandt in de Champs de Mars, een park midden in Parijs met de Eiffeltoren op de achtergrond. Hier ontmoet zij Frida, een slimme hond die gehard door omstandigheden in het park ‘woont’, haar wegwijs maakt en voor eten zorgt. Peres geniet van haar vrije leven en kan zich haar voormalige gedisciplineerde leven nauwelijks nog voorstellen. Nieuwsgierig als ze is gaat ze midden in de nacht op ontdekking uit in Parijs en kijkt door het raam van een bakkerij naar binnen. Een vrouw,Anaïs is aan het bakken en ziet haar.

“Ze wist zo weinig over paarden dat het aanvankelijk niet eens bij haar opkwam om het dier aan te geven. Als een paard in Parijs woonde en door de straten kon dwalen om in de etalages te kijken, dan was dat zijn eigen zaak.”

En zo zijn er meer mensen die Peres zien, maar er niets meedoen, behalve de achtjarige Etienne. Hij brengt het paard wortels en appels in het park en wint haar vertrouwen. Frida waaks als ze is vertrouwt het niet, maar of dat terecht is?
De gedeeltes die vanuit Peres verteld worden komen ‘realistisch’ over. De lezer voelt haar nieuwsgierigheid en haar drang om haar omgeving te ontdekken. Ze heeft door weg te lopen vrijheid en vrienden gekregen, waarvoor zij wanneer de tijd rijp is haar verantwoording neemt. Door de steeds wisselende perspectieven is het soms opletten welk dier aan het woord is. Een winter in Parijs is een mooi verteld verhaal waarin dieren de hoofdrol hebben, menselijke trekjes vertonen en vindingrijk zijn. Door de combinatie van dierlijk handelen met menselijk denken komen in het verhaal menselijke zwakheden en wantoestanden aan de orde. Peres neemt zijn verantwoording, net als de hond die vanaf het begin Peres wegwijs heeft gemaakt en gezorgd heeft voor eten.

Smiley heeft een vlotte, beschrijvende stijl waardoor het voelt alsof de lezer zelf in Parijs is. Zelfs een beetje humor ontbreekt niet. Bij openslaan van het boek ziet de lezer een gedetailleerde kaart van de omgeving waar Peres zijn avonturen beleeft. De ervaringen van de dieren zijn leuk om te lezen en doordat het grootste deel van het verhaal vanuit Peres verteld wordt, krijgt de lezer veel mee van de beleveniswereld van een paard. Maar ook die van een raaf Raoul genaamd en hoe kan het ook anders overkomt als een wijze raaf.
Vanaf de eerste bladzijde is de liefde voor dieren van de erin voorkomende mensen voelbaar.

Een winter in Parijs is een fabelachtig verhaal waarin dieren met elkaar praten en over bijzondere vriendschapsbanden, vertrouwen, onafhankelijkheid en iets voor een ander over hebben.