Lezersrecensie
Ruimte voor een derde deel?
Na eerder dit jaar Een lange reis, het eerste deel in de serie Asquil van Arlieke van Remmerden gelezen te hebben keek ik uit naar het vervolg, Het land van de Alouden. Op haar website www.arliekevanremmerden.com is aanvullende informatie te lezen over de werelden Asquil, Krathé en Meya waar beide verhalen zich afspelen. Dit tweede deel is goed als standalone te lezen door de uitgebreide proloog waar in het kort dingen uitgelegd worden.
Het land van de Alouden begint met een korte herhaling van wat eraan vooraf ging in het eerste deel. Omdat Enyria wil weten wat haar krachten en titel, beschermer van het leven, betekenen gaat ze naar het eiland Meyal, om daar in de tempel meer over te weten te komen.
“Over de beschermers van het leven had ze alleen geleerd dat ze hun eigen energie konden beïnvloeden.”
Ze woont in de armste wijk van Esea, waar ze vriendschap heeft gesloten met Zanna. Wanneer haar buurman gearresteerd wordt wegens vermeend magiegebruik ontfermt Enyria zich over zijn dochter Rinn, waarmee ze meteen een band voelt. Gedrieën ontvluchten ze Esea om naar Ahia te gaan en daar de tempel te bezoeken. De informatie die ze daar ontvangt wijst Enyria de weg op haar queeste, maar nog steeds zit ze vol vragen. “Ik ben bijzonder en ik snap niet waarom.” Na een lange reis arriveren ze bij de Grondlingen die Enyria willen leren hoe ze met haar krachten om moet gaan. Artos traint haar met meditatie, oefeningen en ze leert meer over de geschiedenis van de Alouden; Firia, Efora, Gero en Laïna. Uiteindelijk komt ze erachter dat haar krachten verbonden zijn aan bepaalde emoties en dat ze haar angsten onder ogen moet zien. Hier leert Enyria opnieuw de liefde kennen met Grondling Erin. En dan komt er een brief met slechte berichten; Krathé wil Meyal aanvallen.
Het land van de Alouden is best een ingewikkeld verhaal door de wereldopbouw en de allesbepalende queeste van Enyria. De verschillende verhaallijnen komen richting het einde bij elkaar, alleen ontbreekt er gevoelsmatig iets. Zou dit in het derde deel teruggevonden worden? De mysterieuze Zanna leert de lezer redelijk kennen, koppig, vastberaden en ze beschikt over ongekende overlevingsinstincten en vechttechnieken die ervoor zorgen dat Enyria zich veilig voelt bij haar. Maar wie ze echt is? Enyria evolueert volop, durft uiteindelijk op te treden als het nodig is en heeft geleerd hoe ze zichzelf in leven kan houden door wat de natuur haar biedt. Maar ook beseft ze dat haar queeste nog lang niet ten einde is. Door de vele actiescènes en onverwachte gebeurtenissen is er volop spanning. Wanneer het verhaal ten einde komt is er een overheersend gevoel dat het niet af is. Is er ruimte overgelaten voor misschien toch wel een derde deel?
Het land van de Alouden, een verhaal waarin de betekenis van vriendschap een warme lading heeft.
Ik mocht deze lezen voor de Zilverboekenclub.