Geen thriller

Rebecca heeft een geweldig leven. Het is precies zoals ze het altijd wilde. Toch slaat de twijfel toe. Houdt ze wel genoeg van haar man? Wordt ze niet te veel geleefd door haar familie? Komt haar carrière voldoende aan bod? Vol schuldgevoel over haar twijfels vertrekt ze naar Griekenland, waar ze besluit het roer radicaal om te gooien.
Dan komt het bericht dat haar moeder spoorloos is verdwenen en keert ze op stel en sprong terug naar Nederland. Ze lijkt gedwongen om de draad van haar oude leventje weer op te pakken. Het is volkomen onduidelijk of haar moeder vrijwillig is verdwenen of dat er sprake is van een misdrijf. De politie start een onderzoek.

Mijn leeservaring:
Liesbeth heeft een fijne manier van schrijven. Ze weet de lezer mee te nemen in de karakters van haar personages en daar zit hem meteen de kneep. De personages worden dermate uitgebreid beschreven, dat dat het verhaal niet ten goede komt. De verdwijning van moeder Ria staat niet meer centraal in het verhaal. Er wordt zelfs vrij laconiek omgegaan met haar verdwijning.
Een gedeelte van het verhaal wordt in beslag genomen door Rebecca die naar Griekenland vertrekt om haar leven op een rijtje te krijgen. Dat is het meest aantrekkelijke van het verhaal. Ik kan me de worsteling van Rebecca enigszins voorstellen, ze heeft alles, maar is toch niet tevreden met haar leven.
De manier waarop haar broers misbruik maken van haar goedheid en de zorg om haar vader is goed beschreven.

Het is vrij lastig om dit boek in een bepaald genre te plaatsen. Het heeft heel wat ingrediënten voor een (familie) roman. Naar mijn mening was het dan ook beter uit de verf gekomen.
Voor een thriller heeft het veel te weinig spanning en is het te beschrijvend. Daarvoor moet ik een waardering geven die helaas niet verder komt dan 2*
Wel wil de kanttekening maken dat wanneer het boek in het genre roman was geplaatst, mijn waardering hoger zou zijn uitgevallen.