Spannend en complex

In het slaperige stadje Haparanda, in het noorden van Zweden bij de grens met Finland wordt in het lichaam van een dode wolf de resten van een mens gevonden. Na een zoektocht wordt het lijk van een man gevonden en deze man blijkt aanwezig te zijn geweest bij een mislukte drugsdeal in Finland. Hoe is deze man in Zweden terechtgekomen? En waar zijn de bij de mislukte drugsdeal ontvreemde drugs en het geld?

De druk op politieagente Hannah Wester en haar collega’s om deze zaak op te lossen is groot. En dat terwijl ze ook haar aandacht nodig heeft om haar huwelijksproblemen op te lossen. Al snel blijkt dat niet alleen de politie geïnteresseerd is in de drugs en het geld. Wie zal als eerste de daders en de vindplaats van de gestolen waren kunnen achterhalen? Hannah en haar collega’s of degene die met hele andere bedoelingen dezelfde zoektocht is begonnen?

Dit is de eerste solothriller van Hans Rosenfeldt. Hij is bekend van de succesvolle thrillerserie De Bergmankronieken die hij samen met Michael Hjorth schrijft. De reden waarom hij deze thriller alleen heeft geschreven is dat het voor hem een uitdaging is om zelf verantwoordelijk te zijn voor ieder aspect van het verhaal.

Wolfzomer is een chronologisch verteld verhaal met flashbacks en met flashforwards. Het verhaal wordt verteld vanuit diverse perspectieven waaronder die van de stad die als een zelfstandige entiteit uitleg geeft over haar ontstaan en wat zich binnen haar gebied afspeelt. Hierdoor blijkt de fascinatie die de auteur heeft met Haparanda, haar omgeving en de sociaal economische omstandigheden in deze stad. De hoofdstukken zijn kort en genummerd. Er wordt niet aangegeven uit wiens perspectief wordt verteld en dat kan als verwarrend worden ervaren.

De korte hoofdstukken en de perspectiefwisselingen zorgen voor een verhaal met een hoog tempo maar dat wil niet zeggen dat Wolfzomer een boek is dat je snel leest. Extra leesaandacht is vereist want de auteur verstopt stukjes informatie in de tekst die je als lezer makkelijk over het hoofd ziet. De karakters van de hoofdpersonages Hannah en Katja zijn goed uitgewerkt. Door de scenario-achtige wijze van vertellen zijn er veel bijfiguren en bij introductie van een bijfiguur is niet altijd gelijk duidelijk wat de rol is van die bijfiguur in het verhaal, dat wordt vaak pas duidelijk in de loop van het verhaal.

Wolfzomer is door de scenario-achtige wijze van vertellen, ondanks de vele perspectiefwisselingen en bijfiguren, een spannende complexe thriller met een onverwacht plot waaruit de opbouw voor het tweede deel aanwezig is. Hopelijk laat het tweede deel niet lang op zich wachten.