Spannende wervelwind

Vlak voor het nieuwe schooljaar begint, wordt op een donderdagochtend kleuterleidster Flo, die nog niet zo lang geleden weduwe is geworden, door twee agenten opgehaald voor ondervraging i.v.m. het overlijden van de vader van één van haar kleuters. Terwijl ze door de agenten aan de tand wordt gevoeld, denkt Flo terug aan de gebeurtenissen van de afgelopen zomer toen ze de kleine Arthur, zijn broertje Alec en zijn ouders tegenkwam tijdens haar vakantie aan zee.

En terwijl de agenten de ene na de andere vraag op haar afvuren, wil Flo zo snel mogelijk naar huis zodat ze het nieuwe schooljaar kan voorbereiden. Lukt het haar om haar onschuld te bewijzen?

Tine Bergen, de auteur van Vissen praten niet is een getalenteerd journaliste en schrijfster van o.a. jeugdboeken, fictie en non fictie. Vissen praten niet is haar eerst thriller.

En wat voor een thriller. Vanaf het eerste moment word je door het verhaal meegesleurd. Na een paar pagina’s wordt voor de lezer duidelijk: hier klopt iets niet. Maar wat dan niet? Door de flashbacks wordt laag voor laag onthult wat zich heeft afgespeeld die zomer maar iedere keer dat de lezer denkt te weten hoe het verhaal verder zal verlopen vindt er een plotwending plaats en is hetgeen wat daarvoor als waarheid werd ervaren ineens een vraagteken geworden.

De korte hoofdstukken en het andere lettertype waarmee het verhoor van de politie aangeduid wordt, zorgt voor dat snelheid en afwisseling tijdens het lezen.

Het is een verhaal over de onschuld van kinderen. Over leugenachtige volwassenen. Het gaat over verlies en verdriet en over vertrouwen. Hierover staat het volgende geschreven: "Vertrouwen komt te voet en gaat te paard".

Dit boek overrompelt en het verrast. Het daagt uit en het sust je beoordelingsvermogen in slaap. Het leest als een spannende wervelwind en nadat het uitgelezen is moet je eerst even op adem komen.