“She is one of us. We protect her.”

Ik hang graag de detective uit, kijken of ik het mysterie eerder kan oplossen dan het hoofdpersonage. Net als bij De Erfenis zit ook dit boek weer vol met mysteries, raadsel, twists en turns om te ontrafelen, op te lossen. Een paar zag ik aan komen, anderen verasten me. Ik had er ook een paar waarvan ik dacht ze geraden te hebben, maar dat bleek later toch niet zo te zijn. Dat vind ik eigenlijk ook het leukste aan mysteries, kijken of ik gelijk heb of dat ik verrast ga worden. Ik weet eigenlijk niet welke ik leuker vind.

Net als met het eerste deel vond ik het weet knap hoe dit boek in elkaar is gezet, alle details klopten, alles had een reden en de antwoorden waren het puzzelen waard.

Toch vond het ook wel weer heel veel raadsel. Je gaat van het ene naar het andere raadsel. Alle gesprekken gaan erover. Er is geen tijd voor een adempauze. Vooral naar het einde toe is er nergens anders meer ruimte voor. Dan gaat het ook opeens heel snel allemaal en wordt je eigenlijk een beetje overspoeld door alles wat er op je afkomt.

Ik vond het wel echt leuk dat we meer het verleden van de familie Hawthorne in zijn gedoken. Er valt daar echt veel om te ontdekken. Zoveel geheimen om te ontrafelen. Het is echt een gecompliceerde familie, wat het interessant maakt om er achter te komen wat er allemaal precies gebeurt is.

Ik had alleen wel graag wat meer de diepte in gewild met de personages zelf, niet alleen de familiegeheimen. Maar ook wat er nu gebeurt. De personages, hun motieven, wie ze zijn, blijft nog steeds mysterieus. Maar hopelijk gaan we daar in het laatste deel wat verder op in.

Ik denk wel dat ik langzaam toch een favoriete Hawthorne broer ga krijgen. Maar het blijft moeilijk kiezen, omdat ik nog steeds niet het gevoel heb dat ik ze echt ken. Maar ik vind Jameson en Xander wel interessant. Of misschien toch Grayson. Ik hoop dat ik mijn favoriet na het lezen van het volgende boek echt kan zeggen.