Wat als je jezelf zo erg verliest in een online wereld?

(Ik heb dit boek als luisterboek geluisterd. Dit doe ik eigenlijk nooit, dus ik weet niet in hoe verre dit mijn mening heeft beïnvloed. Ik dacht altijd dat een luisterboek niks voor mij was namelijk. Ik dacht dat ik het verhaal dan niet zo goed kon volgen of dat ik me er niet zo verbonden mee voelde, maar dat bleek niet waar te zijn. Ik denk dat het dan ook om kleine verschillen gaat, als er al verschillen zouden zijn geweest)

Begin dit jaar las ik De geur van groen gelezen. Dit boek werd direct een nieuwe favoriet. Het heeft me echt zo erg geraakt. Daarom keek ik ook heel erg uit naar dit boek. Jammer genoeg ben ik niet zo enthousiast over dit boek als ik was over De geur van groen. Dit boek heeft voor wat gemengde gevoelens gezorgd.

Wel was ik net als bij De geur van groen dol op de schrijfstijl van Pamela. Ze kan echt zo goed met worden om gaan. Ze weet precies de juiste woorden te vinden om mensen te raken, om omgevingen te beschrijven. Dit maakt ook dat het boek makkelijk is om in te komen. Ook ben ik dol op de titel, die past zo goed bij het boek en maakt het me blij dat familie een grote rol in het boek speelt. De familie momenten waren ook mijn favoriete momenten in het verhaal. Van mij hadden er ook wel meer familie momenten in gemogen.

Waar ik wat meer moeite mee had, was de game wereld. Voor mij speelde het verhaal zich te veel daarin af. Ik vind het idee leuk, maar ik ben niet zo’n fan van de uitwerking. Ik had ook een ander soort spel verwacht. Je kunt ook duidelijk merken waardoor het spel geïnspireerd is. Ik snap wel waarom Yara er zo dol op is, maar ik voelde me er totaal niet tot aangetrokken. Ik kon er niet in mee leven en daardoor voelde ik me steeds minder verbonden met Yara. Wat juist ren van de belangrijkste elementen voor mij is in een boek. Ik begon me ook steeds meer aan haar te ergeren aan Yara en haar gedrag naar zichzelf en anderen.

Soms vond ik de overgangen tussen de gamewereld en de echte wereld ook wat abrupt en wist ik even niet meer in welke wereld we nu weer zijn. Maar dat kan ook komen doordat het een audioboek was.

Wel vond ik het boek dat dit boek een kijkje geeft in het leven van iemand met CVS. Dit ben ik ook niet eerder tegen gekomen in boeken. Het laat weer eens zien dat als je iets niet ziet, het nog niet betekent dat je het niet hebt. Het geeft een beeld van hoe het leven van iemand met CVS eruit ziet, de ups en downs, welke invloed het heeft op jou en op anderen, de lange weg naar acceptatie, hoe het je kan isoleren, maar ook hoe je het leven er meer door kunt gaan waarderen.

Het einde van het boek was wel echt goed. Ook hoe Yara toch is gegroeid en Fynn. Ik ben wel verbaasd dat Fynn zo laat pas een grote rol in Yara’s leven is gaan spelen. Ik had graag meer van hem gezien. Maar wie weet, komt dat nog. Het boek heeft wel een soort van open einde.