“None of us are ever who we think we are.”

Het is al weer een tijdje geleden dat ik een fantasy boek heb gelezen. Maar ik had er nu wel een keer weer zin in. Ik verwacht alleen elkaar dat dit een duister boek is en elke keer is dat minder erg dan ik dacht. Alleen de dode koninginnen waren een beetje duister. Ook al blijf ik het idee van de wereld en dat je je eigen zussen moet vermoorden om koningin te worden wel apart en duister voelen, maar als je het boek dan leest, voelt het veel minder duister. Tenminste dat heb ik. Ik vind het wel cool dat het perse over koninginnen gaat en niet over koningen. Het boek kent ook alleen maar een godin. Het is echt een vrouwenpower boek, de vrouwen hebben hier de macht. Dat voelt wel een keer goed.

Je leert in dit boek ook meer over de geschiedenis van de koninginnen en Fennbrin. Wat ik best wel interessant vind. Er is daar nu ook meer ruimte voor nu de strijd om het koningin is uitgevochten.

Je bezoekt in dit boek ook meer van het eiland. Je gaat naar de plekken waar je voor dit boek alleen nog maar over hebt gehoord en je gaat ook dieper in op de voorspelende gave, de oorlogsgave en lage magie. Dit maakt de wereld ook completer.

Ook maken we het leven mee weg van Fennbrin, aan de andere kant, die echt zoveel anders is dan het eiland. Ik denk eigenlijk dat ik het eiland leuker vind. De andere kant is zo’n mannenwereld, in tegenstelling tot het eiland en er zijn ook zoveel regels, waar je je aan moet houden.
Ook al merk je in dit boek wel dat Fennbrin zo zijn eigen regels heeft. Het voelt soms echt als of het eiland leeft. Ik word ook helemaal gek van de zin “We doen het voor het Fennbrin” alsof dat goed maakt wat je doet. Echt zo absurd.

Het boek is duidelijk een slow burner, waar je van moet houden. Er gebeurt niet heel veel in het boek en het duurt heel lang voor er echt iets gebeurt. Maar ondanks dat, vond ik het toch best nog wel een interessant boek. Ook al duurde het even voordat ik precies door had wat er aan de hand was. Maar dat zorgt er wel voor dat je blijft lezen, omdat je wilt weten hoe het verder gaat. Alles lijkt verbonden te zijn aan de blauwe koninginnen. Je voelt het hele boek door de dreiging er van.

In dit boek duik je het verleden in via de dromen die Arnisoe heeft. Je hebt niet echt een idee hoe dit verbonden zijn aan het heden, maar krijgt daar wel een steeds beter beeld van hoe verder je in het boek komt. De geschiedenis is ook heel anders dan je denkt. De dromen zijn ook leuk om te lezen door het commentaar van Arnisoe.

Je hebt in dit boek wel heel veel personages die elkaar niet mogen. Elkaar zelfs echt haten, maar je ziet ook een zusterband ontstaan. Ik vond het echt zo leuk om te lezen over Mirabella, Arnisoe en Billy. Ze vorm echt een leuk trio. Ook vond ik soms wel irritant dat ze ontzettend gefocust waren op Arnisoe. Ook al vind ik Arnisoe wel het interessantste personage van de serie. Ze heeft al zoveel meegemaakt, maar staat nog steeds overeind. Ook voelt ze zoveel vrijer aan dan de rest van de personages. Het helpt ook dat ze zich niks aan trekt van de wereld. Haar rol in dit boek is ook veel groter geworden.

De rol van Jules in dit boek is ook groter geworden en ik weet nog niet wat ik daar nu precies van moet vinden. Ik heb eigenlijk niet echt het gevoel dat ik haar zo goed ken. Billy vind ik alleen maar schattig. Pietry snap ik de waarde nog niet zo van. Hij heeft niet echt karakter en lijkt er alleen te zijn om Katherine te beschermen tot het wanhopige toe.

Katherine is eigenlijk ook wel een interessant personage. Haar leven is zo anders dan die van de rest. Iedereen heeft altijd grote verwachtingen over haar gehad of haatte haar al vanaf het begin. Ze heeft altijd moeten vechten voor zichzelf, om gehoord te worden. Ik ben echt benieuwd waar haar verhaal gaat eindigen.

Ik ben sowieso wel benieuwd waar dit verhaal gaat eindigen en wie de 5 van het lot zijn, waar het volgende boek het over heeft. Ik hoop wel dat het boek iets meer spanning gaat hebben dan dit boek en dat Elizabeth er meer in gaat voor komen. Ze is wel een klein personage, maar ik ben dol op haar. Ik wordt elke keer als ze in het boek wordt genoemd blij.