Mens zijn is van alle tijden

Een ambitieus project. Daar begon Luigi Pirandello aan. Hij wilde één kortverhaal schrijven voor elke dag, 'Verhalen voor een jaar', 365 kortverhalen, voor elke dag van het jaar één. Door zijn dood in 1936 kon hij het werk niet voltooien. Maar hij is ver geraakt. Tweehonderdvijftien korte verhalen. Voor vele uren leesplezier. In deze bundel die ik heb gelezen in de nieuwe uitgave van KARAKTERS zijn vijftien heerlijke korte verhalen uit de vergeetput geraakt.

Luigi Pirandello is niet de minste. In 1934 ontving hij de Nobelprijs voor Literatuur. Hij had een innovatieve stijl die in het begin door de meeste critici met onbegrip werd ontvangen. Maar hij kreeg dan toch erkenning voor zijn gewaagde dramaturgische en theatrale vernieuwing. Nu wordt hij gezien als een van de grootste dramaturgen van de twintigste eeuw. Hoewel hij dus grote bekendheid geniet voor zijn toneelstukken en een grote invloed heeft op de literatuur, worden zijn grote hoeveelheid novellen vaak over het hoofd gezien.

Waarom je deze bundel beslist dient te lezen?

Alle verhalen spelen zich af in Rome, in het milieu van de gegoede burgerij. Een andere plaats, een andere tijd. Maar de neigingen van mensen, hun driften, verlangens, de vaak moeilijke zoektocht naar identiteit, naar gezinsgeluk zijn van alle tijden.

De titel van het boek Het naakte leven is tegelijk ook de titel van de eerste novelle Het naakte leven. Twee vrouwen, een moeder en haar dochter, komen op bezoek bij een kunstenaar in Rome. Ze willen een grafmonument laten oprichten voor de jong gestorven verloofde van dochter Consalvi. Maar ze raken het niet eens over de voorstelling van het Leven en de Dood. Dient het Leven naakt en rauw afgebeeld te worden of juist aangekleed, opgeschoond en versierd?

De verhalen zijn totaal verschillend van elkaar en werpen steeds een licht op een bepaald deel van de maatschappij uit die tijd. Zelf omschreef Luigi Pirandello zijn verhalen als 'kleine scherven van een grote spiegel op de werkelijke wereld.'

Ik heb de bundel met veel plezier gelezen. Het deed mij sterk denken aan de kortverhalen van Anton Tsjechov. Wie graag het werk van Tsjechov leest, zal ook deze uitgave zeer kunnen waarderen.